Uzasadnienie
K. T. wraz ze skargą na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2012 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu PPF oraz pism i oświadczeń złożonych do Sądu w dniu 5 listopada 2012 r. wynika, że skarżący nie posiada żadnego majątku, nie uzyskuje żadnych dochodów, nie pracuje. Na rachunku bankowym posiada środki w wysokości 993,29 zł. Skarżący pokrywa koszty wynajmu mieszkania (ok. 1500 zł) wraz kolegą. Oświadczył, że jego przyjaciółka A. A. przekazuje mu kwotę 500 zł na utrzymanie, załączył także oświadczenie A. A., potwierdzające ten fakt. Ponadto w utrzymaniu pomaga mu rodzina.
Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki obowiązana jest do poniesienia kosztów postępowania. Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając przedłożony przez wnioskodawcę wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Z informacji podanych we wniosku wynika, że skarżący nie posiada żadnego majątku, nie uzyskuje dochodów, korzysta z pomocy przyjaciółki i rodziny. W tym stanie rzeczy, uznać należy, że wnioskodawca nie jest w stanie podołać kosztom sądowym niniejszego postępowania (na obecnym etapie postępowania jest to wpis od skargi w wysokości 300 zł), bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.