Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2006r. Nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w związku z art. 44h ust. 2 pkt 4 i art. 44i ust. 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jedn. - Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 993) w wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji własnej z dnia [...] września 2006 r. nr [...] orzekającej o odmowie udostępnienia K.K. danych osobowych H.C..
W uzasadnieniu decyzji Minister przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy, wskazując, iż w dniu 28 sierpnia 2006 r. do Wydziału Udostępniania Informacji Departamentu Spraw Obywatelskich Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji wpłynął wniosek K.K. o udostępnienie jej danych adresowych H.C. Wnioskodawczyni uzasadniła wniosek chęcią nawiązania kontaktu z siostrą. Po przeprowadzeniu stosownego postępowania Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] września 2006 r. odmówił wnioskodawczyni udostępnienia żądanych przez nią danych ze zbioru PESEL. Uzasadnił to brakiem zgody na udostępnienie danych wyrażonej przez osobę, której dane miałyby zostać udostępnione wnioskodawcy.
Rozpoznając ponownie sprawię Minister wskazał, iż zgodnie z art. 44h ust. 2 pkt 4 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych — dane ze zbioru PESEL można udostępnić osobom i podmiotom, jeżeli uwiarygodnią one interes faktyczny w otrzymaniu danych i za zgodą osób, których dane dotyczą. Wnioskodawczyni zdaniem organu uwiarygodniła niewątpliwie istnienie interesu faktycznego w otrzymaniu danych, o udostępnienie których się ubiegała. Jednakże w powyższej sprawie nie została spełniona druga obligatoryjna przesłanka udostępnienia danych ze zbioru PESEL, a mianowicie — nie uzyskano zgody na udostępnienie danych od osoby, której dane miałyby zostać udostępnione. Wydział Udostępniania Informacji zwrócił się do H.C. z informacją o złożonym przez K. K. wniosku i z prośbą o wyrażenie zgody na udostępnienie żądanych danych. Pismem z dnia 19 września 2006 r. wspomniana osoba nie wyraziła zgody na udostępnienie wnioskodawczyni jej adresu. Dlatego organ stwierdził, że nie uzyskał wymaganej przepisami prawa zgody osoby, której dane dotyczą. W konsekwencji nie miał podstaw do przekazania wnioskodawczyni żądanych przez nią danych.
Skargę na powyższą decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wniosła K.K., wskazując, iż decyzja odmawiająca udostępnienia jej danych adresowych jej siostry, a tym samym uniemożliwiająca jej spotkanie się z siostrą jest dla niej niezrozumiała. Jednocześnie przedstawiła losy jej rodziny.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 ustawy Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Przedmiotem postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie było, udostępnienie skarżącej danych adresowych jej siostry H.C.,
Zgodnie z art. 44h ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jedn. - Dz. U. tj z. 2006 r. nr 139, poz. 993 ze zm.) — dane ze zbioru PESEL można udostępnić osobom i podmiotom, jeżeli uwiarygodnią one interes faktyczny w otrzymaniu danych i za zgodą osób, których dane dotyczą.
W świetle brzmienia powyższego artykułu koniecznym warunkiem do uzyskania danych osobowych określonej osoby, jest łączne spełnienie dwóch przesłanek tj. po pierwsze uwiarygodnienie, iż podmiot/osoba ubiegająca się o udostępnienie jej danych określonej osoby posiada interes faktyczny w ich uzyskaniu, a po drugie uzyskanie zgody osoby, której dane dotyczą na ich przekazanie osobie, która ubiega się o ich udostępnienie.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżąca niewątpliwie uwiarygodniła istnienie interesu faktycznego w otrzymaniu danych adresowych jej siostry H.C. Jednakże w powyższej sprawie nie została spełniona druga obligatoryjna przesłanka udostępnienia danych ze zbioru PESEL, a mianowicie — H.C. nie wyraziła zgody na udostępnienie jej danych skarżącej. Wydział Udostępniania Informacji w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji zwrócił się do H.C. z informacją o złożonym przez K. K. wniosku i z prośbą o wyrażenie zgody na udostępnienie żądanych danych. Pismem z dnia 19 września 2006 r. H.C. poinformowała organ, iż nie wyraża zgody na udostępnienie skarżącej jej adresu.
Wobec powyższego organ, zgodnie z brzmieniem cytowanego powyżej art. art. 44h ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych wobec nie spełnienia jednej z obligatoryjnych przesłanek tj. uzyskania zgod>ty na udostępnienie danych przez osobę, której dane miały być przekazane, zobowiązany był odmówić skarżącej udostępnienia żądanych przez nią danych adresowych jej siostry.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na mocy art. 151 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm) orzekł jak w pkt I sentencji. Orzeczenie o przyznaniu ze środków budżetowych Sądu na rzecz radcy prawnego A. W. kwoty 240 (słownie dwieście czterdzieści) złotych powiększonej o należny podatek VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zapadło w oparciu o art. 242 powyższej ustawy.