Uzasadnienie
Skarżący T. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2013r. orzekają o odmowie nadania statusu uchodźcy w RP. Jednocześnie zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy.
We wniosku PPF skarżący oświadczył, że jest zatrudniony na wynagrodzeniem 900 zł. brutto miesięcznie (na podstawie zaświadczenia, o którym mowa w art. 36 ust. 3 ustawy z 13 czerwca 2003r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2012r., poz. 680). W piśmie z 10 października 2013r. oraz z 13 listopada 2013r. oświadczył natomiast, że złożył w dniu 26 września 2013r. kolejny wniosek o nadanie statusu uchodźcy w RP i z tej przyczyny korzysta z tzw. świadczenia uchodźczego w wysokości 750 (775) zł. miesięcznie. Nie posiada żadnych oszczędności, przedmiotów wartościowych.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek skarżącego jest uzasadniony.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej, jako P.p.s.a., ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby występującej z takim wnioskiem.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., osobie fizycznej prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym (tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika), jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy jest obowiązkiem podmiotu ubiegającego się o przyznanie tego prawa.
W rozpoznawanej sprawie referendarz uznał że skarżący wykazał, że spełnienia przesłanek o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Skarżący, który mieszka w obcym kraju i utrzymuje się wyłącznie z pomocy państwa przyzwanej w ramach procedury uchodźczej (tzw. świadczeń uchodźczych) nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych niniejszego postępowania.
Z tego powodu na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. referendarz postawił jak w sentencji.