Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 23 października 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2255/13

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec
Rozpoznanie
w dniu 23 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi Prezydenta Miasta N. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej

Sentencja

postanawia:

  1. 1. odrzucić skargę,
  2. 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Uzasadnienie

W piśmie z dnia 13 sierpnia 2013 r. Prezydent Miasta N. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 r., którym utrzymano mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r. o nałożeniu na Prezydenta Miasta N. kary w wysokości 11500 zł za wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z naruszeniem terminu określonego w art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Skarga ta wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 19 sierpnia 2013 r. Dnia 23 sierpnia 2013 r. Sąd przesłał skargę do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona po terminie.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej zwanej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, z kolei art. 54 § 1 P.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie zawiera prawidłowe pouczenie o terminie oraz sposobie wniesienia skargi i jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zostało doręczone stronie skarżącej dnia 15 lipca 2013 r.

Skarżący nadał skargę w urzędzie pocztowym w dniu 14 sierpnia 2013 r. (data stempla pocztowego) bezpośrednio do Sądu. Wskazana data nie może zostać jednak uznana za datę złożenia skargi. Sąd zarejestrował skargę w dzienniku korespondencji ogólnej i przesłał ją organowi przy piśmie z dnia 23 sierpnia 2013 r. celem udzielenia odpowiedzi na skargę. W takim wypadku za dzień wniesienia skargi uważa się datę nadania skargi do właściwego organu.

Skoro stosownie do treści art. 83 § 3 P.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu, zgodnie zaś z art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, wobec tego za datę wniesienia skargi należy uznać datę nadania skargi do właściwego organu, co uczynił Sąd w dniu 23 sierpnia 2013 r.

Reasumując należy stwierdzić, że skoro zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 lipca 2013 r., to ostatni dzień terminu na jej wniesienie upłynął w dniu 14 sierpnia 2013 r. Natomiast skarga w niniejszej sprawie została skutecznie wniesiona w dniu 23 sierpnia 2013 r. czyli po upływie tego terminu.

Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. podlegała odrzuceniu.

O zwrocie wpisu, w pkt 2 sentencji, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.