Uzasadnienie
K. N. i M. G. wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] Delegatura w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] o odmowie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na: "[...]" na działce nr [...], położonej w miejscowości [...], gm. [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 r. odrzucił skargę M. G. z uwagi na brak legitymacji do zaskarżenia przez nią postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2015 r., na które wniosła skargę nie będąc inwestorem. Postanowienie to nie zostało zaskarżone i stało się prawomocne od dnia 31 marca 2016 r.
Następnie Sąd wyrokiem z dnia 16 września 2016 r. oddalił skargę K. N. Odpis powyższego wyroku z dnia 16 września 2016 r. wraz z uzasadnieniem doręczony został K. N., na skutek zgłoszonego przez niego w ustawowym terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Od wydanego wyroku złożona została w dniu 23 grudnia 2016 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) skarga kasacyjna wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika w imieniu K. N. i M. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Z powyższego przepisu wynika, że uprawnienie do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje, oprócz prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich i Rzecznika Praw Dziecka, jedynie stronom postępowania. W postępowaniu zakończonym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2016 r. stronami postępowania byli jedynie skarżący K. N. oraz organ Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Skarga zaś M. G. została prawomocnie odrzucona postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 r. z uwagi na brak legitymacji do zaskarżenia przez nią postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2015 r. M. G. nie jest w tej sprawie inwestorem. Skoro podmiot ten nie może wnieść w postępowaniu uzgodnieniowym skutecznego zażalenia w myśl art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, to uznano, że nie przysługuje jej również prawo do złożenia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie wydane w tym postępowaniu uzgodnieniowym prowadzonym w ramach postępowania o ustalenie warunków zabudowy.
Wobec tego skoro w postępowaniu sądowoadministracyjnym M. G. nie była stroną, skargę kasacyjną wniesioną w jej imieniu uznać należy za wniesioną przez podmiot do tego nieuprawniony, a więc niedopuszczalną.
Z powyższych względów, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.