Uzasadnienie
W imieniu I. S. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości wniósł P. S. Na wezwanie Sądu P. S. przedłożył pełnomocnictwo do reprezentowania I. S. i wyjaśnił, że jest ona jego "pasierbicą", ale nie została przez niego przysposobiona. Według informacji udzielonych przez P. S. skarżąca przebywała w [...].
W związku z informacją, że skarżąca przebywa za granicą, Sąd podjął czynności zmierzające do ustalenia jej adresu i doręczenia przesyłki. Z informacji udzielonej przez Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w [...] w piśmie z dnia 1 grudnia 2014 r. wynika, że adres I. S. nie jest znany. Na wniosek Sądu Centrum Personalizacji Dokumentów MSW poinformowało, że aktualny adres zamieszkania I. S. to ul. [...] w W. Także Burmistrz W. w piśmie z dnia 23 marca 2015 r. wskazał, że znany mu jest ten sam adres skarżącej.
W zarządzeniu z dnia 10 kwietnia 2015 r. I. S. została wezwana na adres ul. [...] w W. do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez podpisanie jej w budynku Sądu lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka skierowana do skarżącej była awizowana w dniu 17 kwietnia 2015 r. i w dniu 27 kwietnia 2015 r., a wobec niepodjęcia jej w terminie, została zwrócona do nadawcy w dniu 5 maja 2015 r. (przesyłka k. 92 akt sądowych).
Sąd zważył, co następuje
Skarga składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.], wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Wymogi formalne dotyczące pism w postępowaniu sądowym zostały wskazane w art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Zgodnie ze wskazanymi przepisami skarga powinna zostać podpisana przez skarżącego lub umocowaną do tego osobę. Każde pismo w postępowaniu sądowym, zatem także skarga powinna zawierać odpowiednią liczbę odpisów dla stron postępowania. Jak wskazuje art. 49 § 1 P.p.s.a. skarżącego należy wezwać do uzupełnienia braków formalnych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, w stosunku do której nie uzupełniono braków formalnych w terminie, podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 35 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Z wyjaśnień P. S. wynika, że nie może on reprezentować skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ponieważ nie spełnia przesłanek z art. 35 § 1 P.p.s.a. Pomiędzy nim, a I. S. nie został nawiązany stosunek przysposobienia.
Sąd ustalił adres zamieszkania I. S. i wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jak wskazuje art. 73 P.p.s.a., jeżeli pisma nie można doręczyć skarżącemu przez doręczenie zgodnie z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiodniowym, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu czternastodniowego.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że przesyłka była prawidłowo awizowana i w takiej sytuacji przyjmuje się fikcję jej doręczenia w ostatnim dniu, w którym możliwe było odebranie przesyłki przez skarżącą z urzędu pocztowego, czyli skuteczne doręczenie adresatowi. Zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Ponieważ termin do podjęcia przesyłki upływał w piątek, 1 maja 2015 r., który był ustawowo wolny od pracy, to ostatnim dniem terminu po dniach wolnych od pracy był poniedziałek, 4 maja 2015 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 11 maja 2015 r. Skarżąca do dnia wydania tego postanowienia nie podpisała skargi w budynku Sądu ani nie nadesłała podpisanego egzemplarza skargi.
W tej sytuacji należało uznać, że braki formalne nie zostały uzupełnione, ponieważ z przedstawionych dokumentów i oświadczeń wynika, że skarga nie została podpisana przez podmiot do tego umocowany. Również skarżąca w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w budynku Sądu lub nadesłanie podpisanego egzemplarza. W związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.