Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lutego 1996 roku, nr [...] Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej po rozpoznaniu wniosku G. P. i H. K. o wyjaśnienie trybu wszczęcia postępowania uwłaszczeniowego zakończonego ostateczną decyzją Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] września 1991 roku, nr [...], na podstawie art. 113 § 2 K.p.a. wyjaśnił, że postępowanie administracyjne w tej sprawie wszczęte zostało na wniosek K. W. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 1997 roku, nr [...] Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego przez G. P. i H. K. utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] lutego 1996 roku.
W piśmie z dnia 4 grudnia 2001 roku S. K. wystąpił o stwierdzenie nieważności postanowienia ww. postanowień.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2003 roku, nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi po rozpatrzeniu wniosku S. K. odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] czerwca 1997 roku, nr [...] oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia z dnia [...] lutego 1996 roku, nr [...].
Od powyższej decyzji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył S. K. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła również G. P. Decyzją z dnia [...] lipca 2012 roku, nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez S. K. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2003 roku.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 roku, nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził niedopuszczalność wniesienia przez G. P. środka odwoławczego w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] stycznia 2003 roku.
W uzasadnieniu postanowienia Minister stwierdził, że z wnioskiem o stwierdzenie nieważności postanowienia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] czerwca 1997 roku, nr [...] oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia z dnia [...] lutego 1996 roku, nr [...] wystąpił S. K., który był stroną tego postępowania. G. P. nie złożyła takiego wniosku, zatem nie była stroną tego postępowania. Z tego też powodu nie została jej wysłana decyzja Ministra z dnia [...] stycznia 2003 roku. Ponieważ postępowanie nieważnościowe nie dotyczy interesu prawnego G. P. nie przysługuje jej status strony tego postępowania. Tym samym złożony przez nią środek odwoławczy, zdaniem Ministra należało uznać za niedopuszczalny.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli S. K. i G. P. Skarżący nie podnieśli w skardze zarzutów prawa materialnego lub procesowego. Skarżący zakwestionowali prawidłowość zaskarżonego postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Nadto skarżący przedstawili w skardze swoje poglądy na temat prawidłowości postępowania uwłaszczeniowego wszczętego w 1976 roku.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi G. P. podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz o odrzucenie skargi S. K. Skarga wniesiona przez S. K. została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 października 2012 roku, sygn. akt IV SA/Wa 2277/12.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie, zdaniem Sądu, zapadło z naruszeniem art. 134 K.p.a. w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. w zw. z art. 28 K.p.a.
Nie można zgodzić się z poglądem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, że skoro postępowanie nieważnościowe wszczęte zostało na skutek wniosku złożonego przez S. K., to tylko on jest stroną tego postępowania. Postępowanie to dotyczyło postanowień Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] czerwca 1997 roku, nr [...] oraz z dnia [...] lutego 1996 roku, nr [...]. Postanowienia te wydane zostały na skutek rozpatrzenia wniosku G. P. i H. K. o wyjaśnienie treści decyzji Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] września 1991 roku, nr [...]. Skoro G. P. była stroną postępowania zwykłego, w którym wydane zostały postanowienia z dnia [...] czerwca 1997 roku i z dnia [...] lutego 1996 roku, to jest też stroną postępowania nadzwyczajnego, w którym dokonywana była ocena prawidłowości tych postanowień pod kątem istnienia przesłanek do stwierdzenia ich nieważności. Status strony postępowania nieważnościowego nie zależy bowiem od tego, na czyj wniosek postępowanie to zostało wszczęte.
Niedoręcznie skarżącej decyzji organu pierwszej instancji nie pozbawiało ją możliwości wniesienia środka odwoławczego od tej decyzji. Skarżąca musiała jedynie zmieścić się w terminie do złożenia środka odwoławczego, jaki biegnie dla osób, którym doręczono decyzję. Decyzja, od której skarżąca wniosła środek odwoławczy wydana została w dniu [...] stycznia 2003 roku. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesiony przez G. P. wpłynął do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu 30 stycznia 2003 roku, co wynika z treści znajdującej się na tym wniosku prezentaty. W aktach sprawy brak jest zwrotnego poświadczenia odbioru doręczenia decyzji z dnia [...] stycznia 2003 roku S. K. Z daty stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, w której przesłany został środek odwoławczy wynika, że została ona nadana w placówce pocztowej w dniu 31 stycznia 2013 roku. W treści środka odwoławczego S. K. stwierdził, że otrzymał decyzję w dniu 22 stycznia 2013 roku.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony przez S. K. został przez Ministra merytorycznie rozpatrzony, co oznacza, że Minister uznał ten wniosek za złożony w terminie. Skoro środek odwoławczy wniesiony przez S. K. w dniu 31 stycznia 2013 roku był środkiem wniesionym w terminie, to środek odwoławczy wniesiony przez G. P. w dniu 30 stycznia 2012 roku również uznać należy za wniesiony w terminie.
Zdaniem Sądu, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi niezasadnie uznał środek odwoławczy wniesiony przez G. P. za niedopuszczalny. Złożony przez nią wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy powinien być merytorycznie rozpatrzony łącznie z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonym przez S. K. Rozpatrzenie obecnie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez G. P. oznaczałoby jednak wydanie decyzji w sprawie rozstrzygniętej już ostateczną decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2012 roku. Okoliczność ta legła u podstaw skorzystania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny z uprawnienia wynikającego z art. 135 P.p.s.a. i uchylenia także decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2012 roku, nr [...], którą to decyzją Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpatrzył środek odwoławczy wniesiony przez S. K. Uchylenie tej decyzji jest bowiem niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy, to jest do rozpoznania środka odwoławczego wniesionego przez G. P. Rozpoznając sprawę ponownie Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpozna łącznie obydwa środki odwoławcze, to jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesiony przez S. K. oraz wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesiony przez G. P. Zwrócić należy również uwagę na naruszenie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi art. 126 K.p.a. w zw. z art. 158 § 1 K.p.a. W postępowaniu nieważnościowym, w którym przedmiotem oceny jest postanowienie rozstrzygnięcie w sprawie jego nieważności następuje w formie postanowienia nie zaś decyzji, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie.
Nie jest to uchybienie na tyle istotne, by mogło być podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji niemniej jednak rozpoznając ponownie sprawę w postępowaniu odwoławczym Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi powinien wydać postanowienie we właściwej formie procesowej, to jest w formie postanowienia.
Odnoszenie się przez Sąd do argumentów zawartych w skardze jest, zdaniem Sądu, niecelowe. Nie są to bowiem argumenty dotyczące zaskarżonego postanowienia.
Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 135 oraz art. 200 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.