Uzasadnienie
Część gospodarstwa rolnego stanowiącego własność A. P. przejęta została na podstawie przepisów art. 1 ust. 1 dekretu z dnia 27 lipca 1949 r. o przejęciu na własność Skarbu Państwa nie pozostających w faktycznym władaniu właścicieli nieruchomości ziemskich, położonych w niektórych powiatach województwa białostockiego, lubelskiego, rzeszowskiego i krakowskiego (Dz.U. Nr 46, poz. 339).
Decyzją z dnia [...] maja 2004r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2001r. o odmowie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. z dnia [...] listopada 1954r. w sprawie przejęcia na własność Państwa części gospodarstwa rolnego o pow. 6 ha stanowiącego własność A. P., położonego w W..
Decyzja ta nie została w ustawowym terminie zaskarżona do sądu administracyjnego.
Wnioskiem z dnia 4 czerwca 2004 r. J.P. wystąpił do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wisi o uzupełnienie decyzji z dnia [...] maja 2004r. poprzez wyjaśnienie czy orzeczenie Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. z dnia [...] listopada 1954r. "istniało, czy też nie istniało w latach 1954-1957, a właściwie do dnia 16.XI.1958r."
Po rozpatrzeniu tego wniosku Minister Rolnictwa i Rozwoju Wisi postanowieniem z dnia [...] października 2004r. działając na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. wyjaśnił wątpliwości, co do treści swojej decyzji z dnia [...] maja 2004r. wskazując, że w aktach sprawy znajduje się wyżej powołane orzeczenie orzekające o przejęciu z dniem 1 września 1949 r. na własność Państwa przedmiotowej nieruchomości. Organ naczelny dodatkowo wskazał, że fakt istnienia orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. z dnia [...] listopada 1954r. potwierdzają również znajdujące się w aktach sprawy 2 uwierzytelnione odpisy tego orzeczenia z dnia [...] października 1985r. i [...] sierpnia 2001r. zaświadczające zgodność z oryginałem.
Po otrzymaniu tego postanowienia J.P. wystąpił do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wisi z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej uzupełnienia decyzji, wskazując, że orzeczenie Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. z dnia [...] listopada 1954r. zawiera fałszywą datę.
Po zapoznaniu się z wnioskiem strony Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004r. utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie z dnia [...] października 2004r., wskazując, że istnienie w obrocie prawnym orzeczenie Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. z dnia [...] listopada 1954r. nie budzi wątpliwości organu.
Na powyższe postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2004r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. P.domagając się jego uchylenia.
Skarżący podniósł, że postanowienie to jest niezasadne, zaś organ administracji powinien był swoją decyzją stwierdzić nieważność orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. z dnia [...] listopada 1954r..
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości miedzy innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Zadaniem sądu administracyjnego jest badanie legalności zaskarżonych orzeczeń tj. ocena czy orzeczenia te nie naruszają prawa materialnego oraz czy przy ich wydaniu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Postępowanie zakończone zaskarżonym postanowieniem prowadzone było z wniosku skarżącego o wyjaśnienie wątpliwości, co do treści decyzji z dnia [...] maja 2004r. poprzez wskazanie czy orzeczenie Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. z dnia [...] listopada 1954r. istniało w obrocie prawnym.
Stosownie do brzmienia art. 113 § 2 k.p.a. organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości, co do treści decyzji.
Biorąc pod uwagę cel instytucji uregulowanej w art. 113 § 2 k.p.a. podkreślić trzeba, że sięgnięcie do niej prowadzić ma do usunięcia niejasności, co do treści decyzji, w szczególności wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. A contratio, zatem wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić ani do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Nie może też, pozostawać w sprzeczności z treścią decyzji. Należy wskazać, że odrębną kwestią jest ocena legalności samego postanowienia wyjaśniającego wydanego w trybie art. 113 § 2 k.p.a., odrębną zaś, problem zgodności z prawem treści decyzji, której wyjaśnienie dotyczy.
Skarżący natomiast, jak się wydaje, poprzez orzeczenie w sprawie wyjaśnienia treści decyzji z dnia [...] maja 2004r. chciał uzyskać rozstrzygnięcie odmienne niż to, które ta decyzja zawierała, co nie jest możliwe w ramach takiego postępowania i byłoby sprzeczne z treścią art. 113 § 2 k.p.a.
Oceniając zaskarżone postanowienie w takim właśnie zakresie Sąd nie stwierdził, aby naruszało ono prawo w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.
Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.