Uzasadnienie
Decyzję z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. po rozpoznaniu odwołania Z. J. od decyzji Starosty L. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...], umorzył postępowanie odwoławcze. Skargę na decyzję z dnia [...] listopada 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Z. J. Skarżący zarządzeniem z dnia 7 lutego 2012 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru Z. J. odebrał wezwanie do uiszczenia wpisu w dniu 15 lutego 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisu określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 4 tego rozporządzenia, wpis stały od skargi z zakresu gospodarki wodnej wynosi 300 zł.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu w wyznaczonym wezwaniem terminie, podlega odrzuceniu. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżącego upłynął w dniu 22 lutego 2012 r. Z danych zawartych w rejestrze opłat sądowych wynika, że wpis od skargi nie został uiszczony do dnia 6 marca 2012 r. W związku z tym skarga podlega odrzuceniu ze względu na brak spełnienia wymogów dotyczących opłat sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.