Uzasadnienie
Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] września 2014 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, działając na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2011 r. poz. 264, poz. 1573 ze zm.), art. 513 ust. 1 pkt 2 ustawy z 12 grudnia 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2013 r. poz. 1650 ze zm.) oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), dalej "k.p.a.", utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia małoletniej P. H. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie sprawy.
Przedstawiciele ustawowi małoletniej P. H.– P. Y. i P. T. wystąpili do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie ich córce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która urodziła się na terytorium Polski.
Wojewoda [...] decyzją z [...] kwietnia 2014 r. odmówił udzielenia małoletniej wnioskowanego zezwolenia.
Na skutek odwołania przedstawicieli ustawowych małoletniej cudzoziemki – Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...] września 2014 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że z okoliczności sprawy wynika, że pobyt małoletniej P. H. na terytorium RP jest integralnie związany z pobytem jej rodziców. Z uwagi na to, że rodzicom ww. małoletniej odmówiono udzielenia wnioskowanych zezwoleń (tj. decyzjami Wojewody [...] z [...] kwietnia 2014 r. i utrzymującymi ją w mocy decyzjami Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] sierpnia 2014 r. i [...] sierpnia 2014 r.), to brak jest podstaw do udzielenia małoletniej cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
W odniesieniu do zarzutu odwołania przedstawicieli ustawowych małoletniej cudzoziemki dotyczącego naruszenia art. 37 Konstytucji RP organ wyjaśnił, że przepis ten nie rodzi dla strony niniejszego postępowania żadnych szczególnych praw, które można uwzględnić z pominięciem właściwych w przedmiotowej sprawie przepisów ustawy o cudzoziemcach.
Skargę na decyzję z [...] września 2014 r. Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wywiedli przedstawiciele ustawowi małoletniej skarżącej P. H., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika.
Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w dostateczny sposób przesłanek przemawiających za tym, aby wydana została decyzja odmowna. W ocenie strony skarżącej nie dokonano odpowiedniej indywidualizacji sytuacji, w której znajduje się małoletnia skarżąca ograniczając się tylko do stwierdzenia, że skoro małoletnia pozostaje pod władzą rodzicielską, a rodzicom odmówiono udzielenia zezwolenia na pobyt na terytorium RP to taka sama odmowa musi dotknąć ich córki.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym koszty zastępstwa procesowego.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślić należy, że dokonując kontroli legalności zaskarżonego aktu, sąd, stosownie do treści art. 134 p.p.s.a. nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przepis ten umożliwia sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów.
Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2014 r. nie narusza prawa.
Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 57 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2011 r. Nr 264, poz. 1573 ze zm.). W myśl art. 57 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 53-53b. Dokonując wykładni tego przepisu podkreślić należy, iż użycie przez ustawodawcę określenia "cudzoziemcowi odmawia się" nie nasuwa wątpliwości, iż mamy do czynienia z obowiązkiem wydania decyzji o określonej treści w przypadku zaistnienia określonych w nim przesłanek.
Tym samym nie można przyjąć, iż przy orzekaniu na gruncie tego przepisu organ dysponuje swobodą w zakresie kwalifikacji skutków zdarzenia, określaną jako "uznanie administracyjne". A zatem orzeczenie o odmowie udzielenia zezwolenia jest obligatoryjne i nie jest zależne od woli orzekającego organu.
Rozpoznając przedmiotową skargę, wskazać należy, że wniosek o udzielenie małoletniej cudzoziemce P. H. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony został oparty na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy o cudzoziemcach. Zgodnie z tym przepisem, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który jest małoletnim dzieckiem cudzoziemca, posiadającego zezwolenie na zamieszanie na czas oznaczony, urodzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
Z akt administracyjnych wynika, że małoletnia skarżąca urodziła się w dniu [...] stycznia 2010 r. w B., jako córka P. Y. i P. T. Rodzice małoletniej skarżącej nie posiadają zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP. Decyzjami z [...] kwietnia 2014 r. Wojewoda [...] odmówił im udzielenia takiego zezwolenia. Decyzje te zostały utrzymane w mocy decyzjami Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców z: [...] sierpnia 2014 r. (dotycząca matki małoletniej skarżącej) i [...] sierpnia 2014 r. (dotycząca ojca małoletniej skarżącej). W tej sytuacji organy orzekające w sprawie zasadnie uznały, że w sprawie zaistniała negatywna przesłanka, o której mowa w art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, uzasadniająca odmowę zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Skoro podstawą ubiegania się o zezwolenie dla małoletniej skarżącej było posiadanie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP przez jej rodzica (rodziców), to brak takiego zezwolenia oznacza niezasadność zamieszkiwania małoletniej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące, a w konsekwencji odmowę udzielenia jej zezwolenia na zamieszkanie.
Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania, które miały polegać na niewyjaśnieniu w dostateczny sposób przesłanek przemawiających za tym, aby wydana została decyzja odmowna, Sąd uznał je za chybione. Zdaniem Sądu organy orzekające w sprawie - zgodnie z art. 7 k.p.a. - zebrały materiał dowodowy w sprawie niezbędny do ustalenia stanu faktycznego sprawy i wydania decyzji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał jaki fakt przesądzał o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie małoletniej cudzoziemce, a mianowicie, że rodzice małoletniej cudzoziemki nie posiadają zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP. Okoliczność ta jest bezsporna, potwierdzają to stosowne ostateczne decyzje organów administracji, posiadające walor dowodu w sprawie. Stąd dalsze prowadzenie postępowania dowodowego przez organ mogłoby narazić go jedynie na zarzut przewlekłości postępowania.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.