Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 2324/17 oddalił skargę A. K. wniesioną na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...]w przedmiocie zobowiązania do powrotu.
W dniu 22 grudnia 2017 r. wpłynął do akt sprawy wniosek skarżącego z dnia 18 grudnia 2017 r., reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z przytoczeniem treści art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Podejmując rozstrzygnięcie w sprawie, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu wyrokowania i pogląd ten nie jest kwestionowany w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt II OSK 1380/07, LEX nr 437951, dostępny również na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jednakże w świetle § 6 tego przepisu wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem:
- 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;
- 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Postanowienie to jednak może zostać wydane przez wojewódzki sąd administracyjny wyłącznie do momentu wydania wyroku rozstrzygającego skargę. Jeżeli wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności zostanie złożony po wydaniu przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku oddalającego skargę – rozstrzyganie takiego wniosku jest możliwe, ale pod warunkiem, że wyrok sądu pierwszej instancji został zaskarżony skargą kasacyjną, w której zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania (tak: uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, dostępna na wskazanej wyżej stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych). Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może funkcjonować w obrocie prawnym, co do zasady, do chwili wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Rozstrzygnięcia podejmowane w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów lub czynności mają więc charakter tymczasowy.
Okres obowiązywania skutków takiego postanowienia nieodwołalnie kończy się po wydaniu w sprawie orzeczenia w pierwszej instancji, zgodnie z treścią art. 61 § 6 powołanej ustawy, tj. w przypadku orzeczenia uwzględniającego skargę ochrona tymczasowa traci moc z dniem wydania przez sąd tego orzeczenia, a w razie oddalenia skargi – z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Zatem postępowanie w tym zakresie – po wydaniu w sprawie orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji – jest bezprzedmiotowe, gdyż nie wywoływałoby żadnych skutków prawnych (patrz: M Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, komentarz do art. 61 § 6 [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, wyd. C.H.Beck Warszawa 2013, s. 373 oraz postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 września 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 198/15; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2053/14; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 982/15 – dostępne na wskazanej wyżej stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych).
Treść wskazanych wyżej przepisów oznacza zatem, że brak jest podstaw prawnych do rozpoznania przez tutejszy Sąd wniosku o wstrzymanie wykonania wskazanej w nim decyzji w sytuacji, gdy wniosek taki został złożony po wydaniu przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku oddalającego skargę.
W niniejszej sprawie wniosek z dnia 18 grudnia 2017 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł być więc w ogóle rozpatrywany, ponieważ postępowanie sądowe wszczęte na skutek wniesionej skargi zostało zakończone wyrokiem z dnia 6 grudnia 2017 r., tj. przed dniem złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
W sprawie tej przed wydaniem wyroku skarżący nie składał wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i nie było w tej kwestii wydawane postanowienie. Podkreślić trzeba, że w powołanej wyżej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07 dopuszczono możliwość składania i rozpoznawania takiego wniosku na etapie postępowania międzyinstancyjnego, podobne jest również stanowisko komentatorów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (J. P. Tarno, B. Dauter, T. Woś). Wszczęcie postępowania międzyinstancyjnego następuje dopiero z chwilą wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie do czasu wydania niniejszego postanowienia skarga kasacyjna nie została wniesiona. Nie został też zgłoszony wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 6 grudnia 2017 r.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.