Uzasadnienie
Po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 2 marca 2011 r. oddalającego skargę A. B. na wskazaną w sentencji decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r., skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu oraz zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
W złożonym w dniu 13 kwietnia 2011 r. formularzu wniosku skarżący wskazał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wnioskodawca jako źródło miesięcznych dochodów wymienił wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia w wysokości średnio ok. 1500-1600 zł miesięcznie, które jak twierdzi, w całości pochłaniają koszty utrzymania koniecznego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, ani środków pieniężnych. Miesięczne koszty utrzymania skarżącego (czynsz oraz koszty energii elektrycznej) wynoszą średnio ok 500-600 zł. Resztę dostępnych środków pieniężnych skarżący przeznacza na żywność, odzież i środki czystości.
Pismem Sądu z dnia 20 kwietnia 2011 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez nadesłanie wyciągów z posiadanych kont bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, dokumentów potwierdzających wysokość uzyskiwanych dochodów z tytułu umowy zlecenia oraz odpisów zeznań podatkowych za 2009 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący nadesłał dokumenty źródłowe potwierdzające jego aktualną sytuację majątkową.
Rozpoznając wniosek A. B. należy stwierdzić, że zasługuje on na częściowe uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 ustawy P.p.s.a. Sąd może, na wniosek strony, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Rozważając w pierwszej kolejności zasadność przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, należy wskazać, iż zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, który może być przyznane osobie fizycznej pod warunkiem wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania konieczne go dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.)
Złożone przez wnioskodawcę oświadczenie co do źródeł i wysokości uzyskiwanych przez niego dochodów wskazuje, iż sytuacja materialna A. B. nie daje podstaw do przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Należy mieć na uwadze, iż na obecnym etapie postępowania skarżący, stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193) zobowiązany jest do opłacenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł.
Okoliczność posiadania przez wnioskodawcę dochodów w postaci wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia wskazuje na to, iż jest on w stanie ponieść koszty postępowania sądowego, które na obecnym etapie postępowania wynoszą 100 zł. Jakkolwiek skarżący wykazał, iż ponosi znaczne koszty utrzymania bieżącego, jednak z nadesłanych rachunków bankowcy z okresu od dnia 14 stycznia 2011 r. do dnia 13 kwietnia 2011 r. wynika, iż saldo na rachunku skarżącego jest stale dodatnie i wynosi średnio ok. 1000 zł. Powyższe świadczy o tym, iż ponoszone przez skarżącego koszty utrzymania koniecznego nie pochłaniają w całości uzyskiwanych dochodów.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż wykazane przez skarżącego okoliczności nie stwarzają podstawy do przyznania mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pokrycie wydatku w kwocie 100 zł, tytułem należnego wpisu od skargi kasacyjnej mieści się w możliwościach płatniczych wnioskodawcy i nie spowoduje uszczerbku dla koniecznego jego utrzymania. Podkreślić przy tym należy, że w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt – zwrot poniesionych przez niego niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego (art. 203 pkt 1 P.p.s.a.).
Rozpoznając natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Trzeba zważyć, że posiadane przez skarżącego oszczędności nie są wysokie, nie wystarczą zatem do pokrycia kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Ponadto okoliczność, iż skarżący nie posiada majątku, który mógłby spieniężyć, daje podstawę przypuszczać, iż poniesienie przez niego kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika, narazi go na uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego.
Dodatkowo należy wskazać, iż ustanowienie pełnomocnika z urzędu ma szczególne znaczenie z uwagi na etap, w którym znajduje się postępowanie w niniejszej sprawie. Wyrokiem z dnia 2 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. B.. Od wyroku tego przysługuje skarżącemu skarga kasacyjna (art. 173 § 1 P.p.s.a.). Powyższy środek odwoławczy objęty jest przymusem adwokackim (art. 175 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy od przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być uzależniona realizacja przez skarżącego konstytucyjnego prawa do sądu.
W związku z powyższym po przeanalizowaniu wniosku oraz złożonych przez skarżącego informacji dotyczących jego sytuacji finansowej należy stwierdzić, iż w stosunku do skarżącego zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a., uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.