Uzasadnienie
W dniu 27 kwietnia 2013 r. skarżący A. A. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, polegającym na zwolnieniu od kosztów sądowych w całości oraz na ustanowieniu radcy prawnego z urzędu. Jego wniosek, złożony w przewidzianej przez prawo formie, dotyczy sprawy o sygn. IV SA/Wa 2326/12. Sprawa o podanej powyżej sygnaturze została zakończona przed WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 19 marca 2013 r. (sygn. akt IV SA/.Wa 2326/12). Na obecną chwilę skarżący jest uprawniony do złożenia skargi kasacyjnej od wyżej wskazanego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wniesienie skargi kasacyjnej wiąże się dla skarżącego z obowiązkiem ustanowienia fachowego pełnomocnika. Jego udział jest niezbędny dla potrzeb sporządzenia środka odwoławczego w postaci skargi kasacyjnej. A. A. korzysta już z instytucji prawa pomocy w zakresie częściowym. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 21 listopada 2012 r. (sygn. akt IV SA/Wa 2326/12), został on zwolniony od całości kosztów sądowych w tej sprawie.
Skarżący w uzasadnieniu kolejnego wniosku podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną – H. A. Źródłami dochodu dwuosobowej rodziny są świadczenia emerytalne: A. A. w miesięcznej wysokości 1375,43 zł netto oraz jego żony w miesięcznej wysokości 709,03 zł netto. Jako posiadany majątek skarżący wskazał dom o powierzchni 110 m2, w którym mieszka również jego syn z rodziną, prowadząc jednak odrębne gospodarstwo domowe. Skarżący nie ma wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych.
Wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną, cierpiącą na liczne schorzenia. Miesięczne wydatki na leczenie pochłaniają ponad 350 zł. Opłata za wodę i kanalizację wynosi ponad 200 zł. kwartalnie, a opłata za wywóz śmieci 90 zł kwartalnie. Opłata za energię elektryczną ok. 120 zł miesięcznie. Skarżący spłaca również kredyt. Rata kredytu w miesiącu marcu wynosiła 182 zł. Na zakup węgla skarżący przeznaczył 2 295 zł. Pozostałą część swych przychodów rodzina przeznacza na zakup odzieży, żywności środków czystości.
Stwierdzono, co następuje:
Na podstawie złożonego w dniu 27 kwietnia 2013 r. wniosku PPF należy stwierdzić, że skarżący domaga się zarówno zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, a wic wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Niemniej jednak skarżący bez powodu złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. A. A. korzysta już z tego zwolnienia na mocy prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z dnia 21 listopada 2012 r. Ponieważ skarżący nie zwracał się w poprzednio rozpoznanym wniosku o ustanowienie fachowego pełnomocnika, jego żądanie nie może zostać rozpoznane w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.). Podany przepis znajduje zastosowanie o ile kolejny wniosek o prawo pomocy dotyczyłby żądania poprzednio rozpoznanego. W takiej sytuacji istniałaby potencjalna, a więc umożliwiająca sądowi dokonywanie ocen, możliwość zmiany okoliczności które zostały już rozpoznane. Ponieważ uprzednio Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (referendarz sądowy) nie rozważał wniosku strony o ustanowienie fachowego pełnomocnika, to obecnie rozpoznawany wniosek jest wnioskiem nowym, zawierającym żądanie dotychczas nierozpoznane.
Jednocześnie ze względu na zakreślone granice żądania oraz przyznanie A. A. na wcześniejszym etapie postępowania zwolnienia od kosztów sądowych, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów wynagrodzenia radcowskiego nie jest możliwe z uwagi na brak jakiegokolwiek majątku. Innymi słowy, skarżący winien wykazać, że nie jest go stać nie tylko na pokrycie kosztów sądowych ale także ustanowienie własnym staraniem radcy prawnego. Takie przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym formułuje art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W oparciu o ustalone na podstawie analizy wniosku okoliczności rodzinne i majątkowe nie sposób zaprzeczyć, że A. A. nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia radcy prawnego. Kwota łącznych dochodów netto rodziny podzielona na liczbę jej członków, nie przekracza poziomu wynagrodzenia minimalnego. Bardzo skromne dochody, jakie uzyskuje rodzina skarżącego, nie pozwoliłby mu na zweryfikowanie w toku instancji wydanego w sprawie orzeczenia Sądu pierwszej instancji.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.