Uzasadnienie
Decyzją z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił D. W. przyznania okresowej pomocy pieniężnej. Decyzja zawierała pouczenie, że "strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może zwrócić się do Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy przez Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, strona może wnieść skargę do właściwego miejscowo wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. W przypadku nieskorzystania z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona może wnieść skargę do właściwego miejscowo wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji".
Decyzja z [...] sierpnia 2020 r. został doręczona D. W. 10 sierpnia 2020 r.
D. W. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji z [...] sierpnia 2020 r. Wniosek ten nadał 28 sierpnia 2020 r., a jego wpływ do organu nastąpił 2 września 2020 r.
W dniu 7 września 2020 r. D. W. wniósł skargę. Wskazał na "postanowienie Decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] sierpnia 2020 r. Nr [...]" (skarga k. 3).
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 30 października 2020 r. (k.
2) skarżący został wezwany do sprecyzowania skargi przez wskazanie w terminie siedmiu dni czy stanowi ona skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] sierpnia 2020 r. nr [...]. Jednocześnie wskazano skarżącemu, że w skardze jako przedmiot zaskarżenia wskazano "postanowienie Decyzja Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] sierpnia 2020 r. Nr [...]".
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 26 listopada 2020 r. (potwierdzenie odbioru k. 24).
W dniu 1 grudnia 2020 r. skarżący nadał pismo, w którym oświadczył, że zaskarża decyzję nr [...] (pismo k. 22).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
W myśl art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa.
Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. dopuszcza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z dniem doręczenia decyzji stronie zaczyna równolegle biec termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Ustawodawca pozostawił stronie wybór formy ochrony prawnej. Ustawodawca tym samym przyjął, iż w sytuacji, gdy środkiem zaskarżenia - wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy - można uruchomić wyłącznie tzw. poziomy tok instancji w postępowaniu administracyjnym, strona może wedle własnego uznania zdecydować, czy z tego środka zaskarżenia skorzystać, czy też zainicjować sądową kontrolę decyzji wydanej w pierwszej instancji, czyli wnieść skargę do sądu administracyjnego na decyzję organu wydaną w pierwszej instancji.
W świetle powołanego art. 52 § 3 p.p.s.a. strona alternatywnie może skorzystać z dopuszczalnych form aktywności procesowej składając w organie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wnosząc skargę do sądu. Ustawodawca na podstawie art. 52 § 3 k.p.a. dał stronie możliwość wniesienia skargi do sądu w miejsce złożenia do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie dopuścił jednak, aby strona mogła jednocześnie złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu oraz skargę do sądu administracyjnego na decyzję organu I instancji.
Z przedstawionego stanu faktycznego sprawy i akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący w decyzji organu pierwszej instancji z [...] sierpnia 2020 r. został prawidłowo pouczony o prawie wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a w przypadku nieskorzystania z tego środka zaskarżenia – o prawie wniesienia skargi do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarżący w piśmie, które wpłynęło do organu 2 września 2020 r. (k. 53 akt administracyjnych) skorzystał z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a zatem alternatywny środek zaskarżenia decyzji z [...] sierpnia 2020 r. w postaci wniesionej skargi do sądu administracyjnego został uznany za niedopuszczalny. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę.