Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania.
W dniu 23 lutego 2017 r. E. S., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
W piśmie z dnia 20 marca 2017 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, m.in. odpisu skargi kasacyjnej poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z jego odpisem poświadczonym za zgodność z oryginałem.
Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 23 marca 2017 r.
W piśmie z 28 marca 2017 r. pełnomocnik Skarżącej nadesłał egzemplarz skargi kasacyjnej oraz złożył wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwana dalej Ppsa), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wskazać należy, że zgodnie z 176 § 1 Ppsa Skarga kasacyjna powinna zawierać:
- 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części;
- 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie;
- 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Zgodnie zaś z art. 176 § 2 Ppsa poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.
Jednocześnie zgodnie z art. 47 Ppsa do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom.
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o jakim mowa w art. 176 § 2 Ppsa ponadto nie dołączono do niej odpisu skargi kasacyjnej celem doręczenia jej organowi. Stąd koniecznym było wezwanie pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia tych braków formalnych. Mimo prawidłowego wezwania pełnomocnik Skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie odpisu wniosku o jakim mowa w art. 176 § 2 Ppsa.
Takiego wniosku nie ma również w odpisie nadesłanej skargi kasacyjnej. W rezultacie, odpis skargi kasacyjnej, jaki zostałby przesłany organowi nie zawierał wszystkich elementów skargi kasacyjnej. Podkreślić należy, że odpis pisma to kolejny egzemplarz, który jest zgodny z oryginałem, przy czym nie ma znaczenia, czy jest to kopia maszynowa, kserokopia, czy wydruk komputerowy. Jednak podstawowym wymogiem odpisu pisma procesowego pozostaje jego zgodność, tj. wierność treści z oryginałem (por. postanowienie NSA z 23 czerwca 2016 r., sygn. I OZ 649/16). Skoro zatem Skarżący uzupełnił skargę kasacyjną o element jaki stawia art. 176 § 2 Ppsa, winien był dołączyć również odpis tego pisma – celem doręczenia go drugiej stronie. Dopiero bowiem oba pisma jako całość spełniały wymagania formalne jakich oczekuje się od skargi kasacyjnej.
Skoro obowiązek dołączania odpisów pism procesowych pozwala na doręczenie ich pozostałym stronom postępowania, w celu umożliwienia im ustosunkowania się do tych pism oraz obrony swoich praw, to brak przesłania do Sądu odpisu pisma stanowiącego uzupełnienie skargi kasacyjnej o element wymagany prawem, niweczy ten zamysł ustawodawcy i uniemożliwia nadanie skardze kasacyjnej dalszego biegu.
Z powyższych względów na podstawie art. 178 Ppsa skargę kasacyjną należało odrzucić.
W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.