Uzasadnienie
Gmina [...] pismem z 25 lipca 2017 r. zatytułowanym "skarga" zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2017 r., wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej "k.p.a."), którą uchylono decyzję Starosty [...] z [...] marca 2017 r. o wywłaszczeniu nieruchomości oraz ustaleniu odszkodowania i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 64 a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 p.p.s.a.). Na mocy art. 9 pkt 7 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935, dalej również "ustawa nowelizująca") instytucja sprzeciwu od decyzji została wprowadzona do porządku prawnego od 1 czerwca 2017 r. i w zw. z art. 17 ust. 1 a contrario ustawy nowelizującej, ma zastosowanie do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych po tej dacie.
Stosownie zaś do treści art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd postanowieniem odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego, od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2017 r. przysługiwał sprzeciw od decyzji, o którym mowa w Rozdziale 3a Działu III ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie jak błędnie pouczył organ – skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sprzeciw powinien zostać złożony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji wydanej w trybie art. 138 § 2 k.p.a.
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że kwestionowana decyzja została doręczona skarżącej 31 lipca 2017 r., tak więc termin do wniesienia sprzeciwu od decyzji upływał 14 sierpnia 2017 r. Tymczasem sprzeciw od decyzji (w niniejszej sprawie pismo zatytułowane skarga) został wniesiony dopiero 30 sierpnia 2017 r., a więc po upływie terminu.
Natomiast błędne pouczenie organu o przysługującym środku zaskarżenia (skarga) i terminie do jego wniesienia (30 dni) pozostawało bez wpływu na bieg terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji. Jednakże strona, która zastosowała się do błędnego pouczenia organu, nie może z tego tytułu ponieść szkody (art. 112 k.p.a.) i dlatego może wnieść o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od decyzji, w terminie i na zasadach określonych w art. 87 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że niniejszy sprzeciw został wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia, a w konsekwencji podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. W zakresie zwrotu kwoty 200 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od sprzeciwu, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.