Uzasadnienie
S. Z. i J. Z. (dalej: "strony", "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2020 r., znak: [...] w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów.
Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2021 r. (k.
70) wezwano skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez uiszczenie solidarnie wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Przedmiotowe zarządzenie zostało doręczone skarżącej S. Z. w dniu 23 marca 2021 r. (zpo – k. 80), zaś skarżącemu J. Z. w dniu 2 kwietnia 2021 r. (zpo – k. 81), a zatem termin do uczynienia zadość zarządzeniu upływał odpowiednio w dniu 30 marca 2021 r. i 9 kwietnia 2021 r.
Jak wynika z akt sprawy, do dnia 22 kwietnia 2021 r. w przedmiotowej sprawie nie zidentyfikowano wpisu od skargi (k. 70).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Postępowanie sądowoadministracyjne może się toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza więc analiza wymogów jej dopuszczalności.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Analiza akt wskazuje, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało prawidłowo doręczone skarżącej S. Z. w dniu 23 marca 2021 r., natomiast skarżącemu J. Z. w dniu 2 kwietnia 2021 r., a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał odpowiednio w dniach: 30 marca 2021 r. i 9 kwietnia 2021 r. W zakreślonym terminie strony nie uiściły wpisu od skargi.
Z uwagi na powyższe okoliczności, wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, Sąd był zobligowany wniesioną skargę odrzucić na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., o czym postanowił w sentencji.