Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustanowił dla skarżącego I. A. tłumacza przysięgłego języka [...].
Tłumacz przysięgły języka [...] E. M. została wezwana na rozprawę w dniu 19 marca 2014 r. na godzinę 09:00. Z protokołu rozprawy wynika, że posiedzenie Sądu ze skargi I. A. rozpoczęło się o godzinie 09:00, a zakończyło o godzinie 09:30.
Na rozprawie tłumacz przysięgły E. M. złożyła do akt sprawy rachunek za stawiennictwo na rozprawie oraz oświadczenie do celów podatkowych na kwotę 39 zł (trzydzieści dziewięć złotych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Złożony dokument Sąd potraktował jako wniosek o wypłatę wynagrodzenia za wykonane czynności tłumacza podczas rozprawy.
Zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności tłumacza przysięgłego (Dz. U. Nr 15, poz. 131 ze zm.), wynagrodzenie za tłumaczenie ustne za każdą rozpoczętą godzinę obecności tłumacza wynosi stawkę jak za stronę tłumaczenia określoną w § 2 ust. 1 i powiększoną o 30 %. W myśl § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia, stawka wynagrodzenia tłumacza przysięgłego za sporządzenie poświadczonego tłumaczenia wynosi za stronę tłumaczenia z języka polskiego na język [...]: 30,07 zł. Pamiętać należy, że w świetle § 7 powołanego rozporządzenia należne kwoty wynagrodzenia, o których mowa w § 2 ust. 2, § 3-5 oraz § 6 ust. 1, podlegają zaokrągleniu do pełnych groszy w górę, jeżeli końcówka jest wyższa od 0,50 grosza, lub w dół, jeżeli jest równa lub niższa od 0,50 grosza. Ponadto zgodnie z § 6 ust. 2 powołanego rozporządzenia, godziny obecności oblicza się od godziny, na którą tłumacz został wezwany, do godziny zwolnienia go od udziału w czynności.
W niniejszej sprawie obecność tłumacza przysięgłego na rozprawie trwała 30 minut, co zgodnie z § 6 powyższego rozporządzenia należy traktować jako jedną godzinę wykonywania przez niego czynności. Zatem wynagrodzenie tłumacza w przedmiotowej sprawie wynosi jednokrotność kwoty określonej w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia i powiększonej o 30%, tj. 39,09 zł (30,07 zł + 30,07 zł x 30 %), po zaokrągleniu 39 (trzydzieści dziewięć) złotych.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.