Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2006 r., znak [...], Minister Środowiska utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r., znak [...], uzgadniające przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcie polegające na przebudowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...] nr [...] zlokalizowanej na terenie działki o nr ewid. [...], obrąb P., gm. T., powiat m.
Uzasadniając zaskarżone postanowienie, organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż zaszły przesłanki do pozytywnego uzgodnienia planowanej inwestycji.
Z raportu oddziaływania na środowisko, sporządzonego na potrzeby postępowania wynika bowiem, iż emisja pól elektromagnetycznych, będąca efektem eksploatacji stacji bazowej nie przekroczy w środowisku dopuszczalnych norm określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz.U. Nr 192, poz.1883). Powyższe opracowanie, z którego wynika, iż inwestycja nie będzie stanowić zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi, zostało wykonane zgodnie z art.52 ust.l ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz.627zpóźn.zm.)
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. S. podniósł, iż zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji nie uwzględniają stanu faktycznego. Zabudowana nieruchomość skarżącego, sąsiadująca z terenem inwestycji będzie bowiem bezpośrednio objęta ponadnormatywnym polem elektromagnetycznym emitowanym przez inwestycję.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W piśmie procesowym z dnia 20 lutego 2007 r. skarżący podniósł dodatkowo, iż orzekające w sprawie organy nie ustaliły prawidłowo kręgu stron postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Sąd rozpoznał skargę na postanowienie Ministra Środowiska na tej podstawie, iż sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art. 1 § 1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia (art.3§2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 - zwanej dalej "p.p.s.a.").
Skargę należało uwzględnić, albowiem organy obu instancji dopuściły się istotnego naruszenia przepisów prawa procesowego, nie ustalając prawidłowo kręgu stron postępowania.
Stosownie do art.28 k.p.a. stroną postępowania jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
Prowadzenie postępowania administracyjnego w sytuacji gdy strona nie brała w nim udziału bez własnej winy stanowi przesłankę do wznowienia postępowania zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 4 kpa, który to stanowi gwarancję zawartej w art. 10 § 1 zasady czynnego udziału strony w postępowaniu.
Jak wynika z akt sprawy przedsięwzięcie polega na przebudowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...] zlokalizowanej na terenie działki o nr ewid. [...] położonej w obrębie P., gm. T., powiat m, woj. [...].
Z rozdzielników orzeczeń obu instancji wynika, iż w postępowaniu jako strony brali udział: P. Sp. z o.o., reprezentowana przez pełnomocnika J. L., A. Sp. z o.o. oraz skarżący J. S. jako właściciel działki sąsiadującej z terenem inwestycji.
Z przedłożonego przez skarżącego odpisu skróconego księgi z wieczystej Kw nr [...] prowadzonej dla działki nr [...] wynika jednakże, iż J. S. nie jest wyłącznym właścicielem tej nieruchomości. Stanowi bowiem ona przedmiot wspólności ustawowej wyżej wymienionego oraz I. M. S..
W tej sytuacji należy uznać, iż organ nie ustalił prawidłowo kręgu osób będących stronami postępowania. Brak ustalenia zakresu podmiotowego postępowania administracyjnego stanowi naruszenie podstawowych zasad określonych w przepisach k.p.a. (art.7 i 10 k.p.a.), jak też art.77§l tego kodeksu.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Sąd stanął na stanowisku, iż zaskarżone postanowienie oraz utrzymanie nim w mocy postanowienie organu I instancji jako wadliwe winny być wyeliminowane z obrotu prawnego.
W związku z koniecznością ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie z udziałem wszystkich stron oraz z uwzględnieniem aktualnego stanu faktycznego Sąd nie odniósł się do sformułowanych w skardze zarzutów uznając, iż zajmowanie stanowiska odnośnie trafności rozstrzygnięcia zawartego w uchylonym postanowieniu jest przedwczesne.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy obu instancji zobowiązane będą uwzględnić konieczność zapewnienia udziału wszystkim stronom w postępowaniu.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art.152 p.p.s.a.