Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 kwietnia 2004 r. skarżący L. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy R. nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - działki nr ew. [...] położonej we wsi S. w Gminie N. - na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi S. i S. W dniu 13 czerwca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo sporządzone przez syna skarżącego, którym poinformował on o śmierci L. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Po pierwsze należy podnieść, że ustalenie wysokości opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (zwanej "rentą planistyczną") następuje w drodze decyzji administracyjnej wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, w postępowaniu administracyjnym przewidzianym w art. art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowani przestrzennym (Dz. U Nr 80, poz. 717zezm.).
Decyzja tego rodzaju, jako władcze rozstrzygnięcie sprawy z zakresu administracji publicznej, dla swej ważności powinna spełniać wszystkie wymogi prawne określone szczegółowymi postanowieniami zawartymi w kodeksie postępowania administracyjnego (art. 104 w związku z art. 107 k.p.a.). Winna zatem być wydana po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego unormowanego kodeksem postępowania administracyjnego, przy czym jako przepisy materialnego prawa administracyjnego stosuje się odpowiednio postanowienia ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Wskazać również należy, że renta planistyczna przybiera w praktyce postać daniny publicznej należnej danej gminie, płatnej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości wskutek uchwalenia lub zmiany planu zagospodarowania przestrzennego. Wywołuje ona zatem skutki prawne w ramach stosunku administracyjnego, bowiem pomiędzy organem administracji publicznej, tj. wójtem, burmistrzem bądź prezydentem miasta a właścicielem nieruchomości istnieje stosunek prawny oparty na nierównorzędności i podporządkowaniu.
Powyższe prowadzi do stwierdzenia, że renta planistyczna jest obowiązkiem publicznoprawnym, wywołującym skutki prawne w ramach stosunku administracyjnego.
Obowiązek ten nie podlega dziedziczeniu bowiem, zgodnie ze stanowiskiem doktryny i orzecznictwa spadek nie obejmuje praw i obowiązków wynikających ze stosunków o charakterze prawnoadminisatrcyjnym, prawnofinansowym czy prawnokarnym (tak np.: Elżbieta Skowrońskiej-Bocian - Komentarz do kodeksu cywilnego Księga czwarta Spadki. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 str. 10, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2004 r. - sygn. akt: IV CK 215/03).
Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, iż przedmiot postępowania stanowiła decyzja ustalająca wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości skierowana do L. W. -właściciela działki. Jak wykazano wyżej decyzja ta obejmowała swym zakresem wyłącznie prawa i obowiązki ściśle związane z osobą zmarłego L. W. W sytuacji śmierci strony skarżącej wydawanie orzeczenia w niniejszej sprawie stało się zbędne zaś postępowanie sądowe, zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), podlega umorzeniu (por.: T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska - Prawo o posterowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 495).
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.