Uzasadnienie
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2367/15 ustanowił dla R. A. radcę prawnego w sprawie ze skargi wymienionego na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] w piśmie z dnia 20 sierpnia 2015 r. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego J. N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 stycznia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2367/15 oddalił skargę R. A. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 19 stycznia 2016 r. przyznał radcy prawnemu J. N. kwotę 240 zł (powiększoną o kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji.
Wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 stycznia 2016 r., a po doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zawarł w niej m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 stycznia 2017 r. sygn. akt II OSK 1136/16 oddalił skargę kasacyjną R. A. Jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia, skarżący był na niej reprezentowany przez wyznaczonego pełnomocnika.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, sposób określania tych kosztów oraz maksymalną wysokość opłat za udzieloną pomoc w przedmiotowej sprawie - w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2017 r. - określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805).
Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Stosownie natomiast do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł. Wedle zaś § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym opłata maksymalna wynosi 75% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 100% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, radca prawny J. N. wykonał czynności, o których mowa w powołanym § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. Ponieważ pełnomocnik został wyznaczony przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata maksymalna wynosi 75% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia.
Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego pełnomocnika, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłat ponad wysokość minimalną, przewidzianą przez § 4 ust. 1 rozporządzenia. Radcy prawnemu J. N. należało zatem przyznać tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji wynagrodzenie w wysokości 180 zł.
Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715) w zw. § 4 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., orzeczono jak w postanowieniu.