Uzasadnienie
Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. – wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa – uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W decyzji Główny Geodeta Kraju pouczył, że przysługuje na nią skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji.
Decyzja Głównego Geodety Kraju została doręczona A. w dniu 5 lipca 2017 r.
Zgodnie z zawartym w decyzji pouczeniem, na decyzję tę wniesiona została w dniu 2 sierpnia 2017 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga A., reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Sąd postanowieniem z dnia 17 października 2017 r. – doręczonym pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 października 2017 r. – odrzucił sprzeciw od decyzji jako wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu.
W dniu 30 października 2017 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) pełnomocnik skarżącego zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji. Uzasadniając wniosek podniósł, że decyzja zawierała wadliwe pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Sądu w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia i wnoszący sprzeciw zastosował się do tego pouczenia. Tymczasem, w związku ze zmianą stanu prawnego, na kwestionowaną decyzję przysługiwał sprzeciw. Odwołując się do treści art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji, który to termin winien być liczony od dnia 23 października 2017 r., tj. od doręczenia pełnomocnikowi postanowienia Sądu o odrzuceniu sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 i 2 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Stosownie do treści art. 64a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 kpa skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". W myśl art. 64c § 1 tej ustawy sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Instytucja sprzeciwu od decyzji została wprowadzona do porządku prawnego z dniem 1 czerwca 2017 r. na mocy art. 9 pkt 7 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935, dalej jako "ustawa nowelizująca") i w zw. z art. 17 ust. 1 a contrario ustawy nowelizującej, ma zastosowanie do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych po dniu 1 czerwca 2017 r. Należy też wskazać, że zgodnie art. 64b § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Przenosząc powyższe rozważania na niwę niniejszej sprawy wskazać należy, że niewątpliwie od decyzji Głównego Geodety Kraju będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej przysługiwał sprzeciw od decyzji, o którym mowa w dziale III rozdziale 3a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie jak błędnie pouczył organ – skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to jednocześnie, że sprzeciw powinien zostać złożony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji wydanej w trybie art. 138 § 2 kpa.
Z akt sprawy wynika, że kwestionowana decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 5 lipca 2017 r., stąd termin do wniesienia sprzeciwu od decyzji upływał z dniem 19 lipca 2017 r. Tymczasem sprzeciw od decyzji został wniesiony w dniu 2 sierpnia 2017 r.
W ocenie Sądu, w świetle art. 112 kpa błędne pouczenie organu o przysługującym środku zaskarżenia nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do wadliwego pouczenia. W takich sytuacjach strona postępowania, przy zastosowaniu środków prawnych przewidzianych w danym postępowaniu, winna mieć możliwość skutecznego uchylenia się od następstw uchybienia terminu powstałych wskutek zastosowania się do błędnego pouczenia. W postępowaniu sądowoadministracyjnym takim środkiem prawnym jest niewątpliwie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Strona, która zastosowała się do błędnego pouczenia organu, nie może z tego tytułu ponieść szkody i dlatego może wnieść o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od decyzji, w terminie i na zasadach określonych w art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co w sprawie tej uczyniono skutecznie i z dochowaniem terminu do wniesienia wniosku.
Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, przywracając termin do wniesienia sprzeciwu od decyzji.