Uzasadnienie
W dniu [...] września 2006r. Prezes Agencji Rynku Rolnego wydał decyzję nr [...] w przedmiocie zmniejszenia indywidualnej ilości referencyjnej dostaw. Rozstrzygnięcie to doręczono stronie w dniu 29 września 2006r. (dowód: potwierdzenie odbioru - akta administracyjne, odpowiedź na skargę - k. 6-9).
K. K. w piśmie z dnia 13 listopada 2006r., nadanym drogą pocztową-listem poleconym - w tym samym dniu (dowód: koperta z pieczęcią nadawczego urzędu pocztowego - k.
- 4) wniósł o "wycofanie odwołania od decyzji z dnia [...] września 2006r."
Wobec takiej treści żądania wezwaniem z dnia 5 stycznia 2007r., doręczonym 11 stycznia 2007r., zobowiązano stronę do złożenia oświadczenia, czy wniesione do Sądu pismo z dnia 13 listopada 2006r. należy traktować jako skargę, niemniej jednak dokonano tego pod błędnym rygorem odrzucenia skargi, zamiast pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Na wezwanie to nie udzielono odpowiedzi.
W zaistniałej sytuacji, tj. skoro stronę pouczono o odrzuceniu skargi i strona nie odpowiedziała na wezwanie, nadto w piśmie z 13 listopada 2006r. "prosi o wycofanie odwołania od zaskarżonej decyzji", Sąd postanowił nie wzywać jej ponownie do złożenia oświadczenia, tylko uznać już ww pismo za skargę, z racji i tak złożenia go po terminie do wniesienia skargi.
Skargę - stosownie do dyspozycji art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -zwanej dalej: P.p.s.a. (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W sprawie zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 29 września 2006r., zatem bieg ustawowego terminu do wniesienia skargi rozpoczął się od dnia następnego po wymienionej dacie doręczenia, tj. 30 września 2006r., a upłynął - jako, że ostatni dzień terminu przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy (29 października 2006r.) - dnia następnego, czyli 30 października 2006r. Skarżący skargę wniósł 13 listopada 2006r., a więc po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.