Uzasadnienie
A. P. wniósł do Sądu skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] września 2014 r. o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia A. P. na postanowienie [...] z [...] lipca 2014 r. o uzgodnieniu projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy.
Postanowieniem z 27 stycznia 2015 r. Sąd odrzucił skargę wskazując w uzasadnieniu, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, doręczono 9 grudnia 2014 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 10 grudnia 2014 r. i upłynął 16 grudnia 2014 r. (wtorek). Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie uiszczenia wpisu oraz o skutkach niezastosowania się do wezwania, skarżący wpisu nie uiścił.
Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi podnosząc, że nie doręczono mu przesyłki ani nie pozostawiono zawiadomienia o niej (awiza). Jednocześnie wniesiono o przeprowadzenie przez Sąd postępowania reklamacyjnego w przedmiocie niedoręczenia przesyłki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Wnioskodawca nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jak wynika z akt (k. 9), wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało podjęte w urzędzie pocztowym (a więc musiało być pozostawione awizo) przez podpisaną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru N. S. We wniosku o przywrócenie terminu nie wskazano, że osoba ta nie jest uprawniona do podejmowania przesyłek adresowanych do Wnioskodawcy, stąd Sąd uznał, że nie ma potrzeby przeprowadzać postępowania reklamacyjnego na okoliczności wskazane we wniosku.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 86 § 1, w związku z art. 87 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.