Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 marca 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 2387/17 oddalił skargę W. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika (matkę – pełnomocnictwo na karcie nr 96 akt sprawy), w złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku z dnia 6 czerwca 2018 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W piśmie z dnia 2 lipca 2018 r. pełnomocnik skarżącego oświadczyła, że zmuszona jest wycofać wniosek o przyznanie prawa pomocy ze względu na wystąpienie nieścisłości w wyliczeniu dochodów i wydatków rodziny.
Mając powyższe na uwadze, należało zważyć, co następuje.
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W. B., reprezentowany przez pełnomocnika, w piśmie z dnia 2 lipca 2018 r. cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W tym sanie rzeczy, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec, jako w postanowieniu.
Dodatkowo trzeba wyjaśnić, że wniosek z dnia 6 czerwca 2018 r. został złożony w prawidłowej formie – na formularzu PPF. W tej sytuacji omyłkowo skierowano do pełnomocnika skarżącego wezwanie z dnia 20 czerwca 2018 r. do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Dlatego referendarz sądowy nie pozostawił wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, tylko z przedstawionych wyżej względów (z powodu jego cofnięcia) umorzył postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy.