Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z [...] czerwca 2015 r. nr [...], na podstawie art. 134 w zw. ze 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. D.U. z 2000 r. Nr, 98, poz. 1071 ze zm.), w związku z zażaleniem B.L. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...], o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 2 budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie wolnostojącej wraz z infrastrukturą na działce o nr ew. [...], obręb [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
Organ ustalił, że przedmiotowe postanowienie o odmowie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy zostało wydane [...] kwietnia 2015 r. Jego doręczenie nastąpiło 27 kwietnia 2015 r. Inwestorka B.L. wniosła zażalenie 7 maja 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a więc po 7 dniowym terminie o jakim mowa w art. 141 § 1 K.p.a. Inwestorka nie złożyła wniosku o jego przywrócenie. W związku z tym na podstawie art. 134 K.p.a. organ stwierdził niedopuszczalność zażalenia.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła B.L. dalej skarżąca. Zarzuciła:
- - naruszenie art. 134 K.p.a. poprzez wadliwe ustalenie daty doręczenia decyzji tj. 27 kwietnia 2015 r. podczas gdy miało to miejsce 30 kwietnia 2015 r. w związku z czym nie uchybiała terminowi do wniesienia zażalenia.
- - art. 42 K.p.a. poprzez stwierdzenie o skuteczności doręczenia na adres Urzędu Gminy [...], podczas gdy taki sposób doręczenia nie wynika z K.p.a.
- - art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a. polegające na braku przeanalizowania znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej, w tym podpisu osoby odbierającej korespondencję, adresu wskazywanego przez skarżącą we wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia.
W związku z tym wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa.
W uzasadnieniu wskazała, że organ nie poczynił ustaleń co do prawidłowości doręczenia skarżącej postanowienia. Doręczenie nastąpiło do Urzędu Gminy [...] listem zwykłym w dniu 30 kwietnia 2015 r. Takiego sposobu doręczenia nie przewidują przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, który w art. 42 wskazuje na konieczność doręczania korespondencji w pierwszej kolejności na adres domowy. Skarżąca ani nie mieszka w Urzędzie Gminy [...] ani nawet tam nie pracuje, nie wskazywała takiego adresu dla doręczeń. Taki sposób doręczenia uzasadnia twierdzenie, że termin do dokonania czynności tj. wniesienia zażalenia nie rozpoczął biegu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty jak w zaskarżonej decyzji i wskazując, że skierowanie pisma do skarżącej na adres Urzędu Gminy wynikało z wcześniejszego doręczenia jej zawiadomienia z 20 kwietnia 2015 r. na ten adres. Skarżąca mimo tego nie podjęła działań mających na celu wyeliminowania tych nieprawidłowości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej (postanowienia). Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia.
W ocenie sądu organ dopuścił się przede wszystkim naruszenia 134 k.p.a., ponieważ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania w sytuacji w której, z uwagi na wadliwe "doręczenie" decyzji 7 dniowy termin do wniesienia odwołania nie rozpoczął biegu.
Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminowi wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. wymaga ustalenia czy odwołujący przekroczył termin z art. 141 § 1 K.p.a.
Jak trafnie wywodzi skarżąca adresem jej zamieszkania jest Z. [...] poczta P. Taki adres wskazała we wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i nigdy go nie zmieniała. W związku z tym organ nie miał żadnego prawa aby kierować korespondencję na adres inny niż wskazany przez skarżącą. Nie zasługują na uwzględnienie tłumaczenia organu, że jedno z przesyłek została odebrana przez skarżącą w innym miejscu i dlatego należało w dalszej kolejności kierować przesyłki pod ten adres, skoro skarżąca nie deklarowała zmiany adresu. Wysyłanie korespondencji na ulicę [...] nie wynika z żadnej wiarygodnej informacji pochodzącej od skarżącej i było samodzielnym działaniem organu, nie znajdującym umocowania w żadnym przepisie prawa. Zwrócić należy także uwagę, że przesyłka z dnia 27 kwietnia 2015 r. (k 14), także została wysłana na ten adres i nie odebrała jej skarżąca, tego rodzaju doręczenie nie było zatem skuteczne.
W tych okolicznościach nie było podstaw do uznania za skutecznie doręczonego postanowienia w dniu 27 kwietnia 2015 r. Przesyłka skierowana była na adres przy ulicy [...] a odebrana nie przez skarżącą (jak błędnie na niej zakreślono rubrykę o doręczeniu "adresatowi", tylko osobie o imieniu M. (nazwisko nieczytelne).
Ustalenia organu w zakresie ustalenia prawidłowości adresu na jaki należy kierować korespondencję były zatem błędne – co stanowi o naruszeniu przez organ art. 42 § 1, 7, 77 § 1 i 80 K.p.a. a w konsekwencji art. 134 K.p.a.
Wobec tego, że skarżąca przyznała, że otrzymała przesyłkę 30 kwietnia 2015r. należy przyjąć, że termin do złożenia zażalenia rozpoczął w tym dniu bieg i upływał 7 maja 2015 r. co czyni zażalenie, wniesione w tym dniu za wniesione w ustawowym terminie.
Z tych względów Wojewódzki uznał, że zaskarżone postanowienie należało uchylić.
Brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności postanowienia ponieważ naruszenie prawa wynikało z wadliwej oceny materiału dowodowego a nie z rażącego naruszenia prawa.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ rozpozna zażalenie.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. D.U. z 2012, poz. 270), dalej p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a