Uzasadnienie
M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z [...] września 2020 r. o odmowie potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.
Zarządzeniem z 10 listopada 2020 r. (k.
- 2) skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie własnego numeru PESEL, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia z 10 listopada 2020 r. został doręczony skarżącemu 21 grudnia 2020 r. (potwierdzenie odbioru k. 20), zaś zakreślony termin do podania numeru PESEL skarżącego upłynął bezskutecznie 28 grudnia 2020 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.) – dalej p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem z 10 listopada 2020 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie własnego numeru PESEL. Zakreślono skarżącemu siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu 21 grudnia 2020 r. Zakreślony termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 28 grudnia 2020 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W świetle powyższego Sąd stwierdził, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.