Uzasadnienie
W skardze z dnia 22 sierpnia 2013 r. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej na przewoźnika, skarżąca [...] z siedzibą w L. reprezentowana przez pełnomocnika zawodowego wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż uiszczona na obecnym etapie kara administracyjna podlegałaby zwrotowi w przypadku korzystnego dla niego wyroku, jednak doprowadziłaby do powstania szkody w jego majątku. Wskazała, że taką szkodą byłaby wysokość kosztów operacyjnych zaciągniętego kredytu na poczet zapłaty nałożonej kary, w tym m.in. odsetek od udzielonego kredytu.
W odpowiedzi na powyższe organ wniósł o oddalenie wniosku o wstrzymanie wskazując, iż skarżąca nie udokumentowała zarówno konieczności wzięcia kredytu, jak i sytuacji finansowej Spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, ze zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 189).
W celu stwierdzenia przez Sąd, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi wskazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Powyższe stanowisko potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 25 września 2009 r. sygn. I OZ 892/09, z dnia 6 października 2009 r., sygn. II OZ 833/09).
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż badanie przez sąd administracyjny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi oceny zasadności podnoszonych argumentów i zarzutów co do zaskarżonej decyzji. Działanie oparte o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. sprowadza się jedynie do ustalenia uprawdopodobnienia okoliczności wskazanych w tym przepisie, dlatego też Sąd rozpoznając niniejszy wniosek nie analizował podniesionej przez skarżącego kwestii wystąpienia z dużym prawdopodobieństwem represji ze strony aparatu bezpieczeństwa państwowego, któremu faktycznie odmówił współpracy. Ta bowiem kwestia odnosi się do zakresu zaskarżenia decyzji w niniejszej sprawie. Jednakże należy zauważyć, że skarżący, uzasadniając wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, wskazał, iż wykonanie decyzji na etapie postępowania sądowoadministracyjnego wyrządziłoby szkodę w jego majątku. Nie zasługuje przy tym na uwagę stanowisko organu, że skarżący nie przedstawił dowodów co do własnej sytuacji finansowej, albowiem postępowanie o wstrzymanie zaskarżonej decyzji takich dowodów nie wymaga, a jedynie uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Przytoczona zaś przez skarżącą argumentacja może uzasadniać stwierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.