Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad po rozpatrzeniu wniosku Wójta Gminy B. o ponowne rozpoznanie sprawy w związku z postanowieniem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] sierpnia 2005 r. dotyczącym nie uzgodnienia projektu Miejscowego Planu Zagospodarowania przestrzennego obszaru sołectwa R. w Gminie B. – uzgodnił przedłożony projekt Miejscowego Planu Zagospodarowania przestrzennego obszaru sołectwa R. w Gminie B. z następującymi uwagami:
1/ ostateczny przebieg drogi ekspresowej [...] zostanie określony decyzją lokalizacyjną Wojewody [...], 2/ celem uniknięcia ewentualnych kolizji w zakresie zagospodarowania terenów do czasu wydania przez Wojewodę [...] decyzji lokalizacyjnej o której mowa w pkt 1, w pasie po 50 m. z każdej ze stron licząc, od linii rezerwy terenu dla drogi ekspresowej wg zaktualizowanej trasy tej drogi – opracowanej przez "T." - należy wprowadzić czasowy zakaz zmiany dotychczasowego użytkowania terenu i wstrzymać wszelkie decyzje zezwalające na budowę obiektów stałych.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ drugiej instancji przedstawił stan sprawy, z którego wynika, że Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad / Oddział K. ogłosił przetarg na opracowanie materiałów do wydania decyzji lokalizacyjnej przez Wojewodę [...] dla przebiegu drogi ekspresowej przez Gminy W., B. i L.. Ustalenia tej decyzji mają pozwolić na wyłonienie jednego wspólnego i ostatecznego przebiegu drogi ekspresowej [...] przez w/w Gminy. Zdaniem organu drugiej instancji w celu uniknięcia ewentualnych kolizji planowanych inwestycji z drogą ekspresową, narażenia potencjalnych inwestorów, jak również Skarbu Państwa na straty uzgodnienie przedłożonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru sołectwa R. w Gminie B. jest możliwe wyłącznie przy zachowaniu warunków wskazanych w sentencji postanowienia.
Skargę na powyższe postanowienie złożyła Gmina B. reprezentowana przez Wójta Gminy. Skarżąca Gmina wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] października 2005 r., zarzucając:
1/ naruszenie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 ze zm.), a w szczególności art.24 ust.1 w związku z art.17 pkt 7 lit.d, 2/ naruszenie przepisu art.106 § 4 kpa oraz art.10 i art.77 kpa.
W uzasadnieniu skargi skarżąca Gmina wskazała, że Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad nie wziął pod uwagę uchwały nr [...] Rady Gminy w B. z dnia [...] października 1999 r. w sprawie stanowiska dotyczącego przebiegu trasy [...] (aktualnie [...]) przez B., ani stanowisk Zarządu Gminy z dnia [...] października 2000 r. i stanowiska Rady Gminy z dnia [...] sierpnia 2001 r., w których to stanowiskach lokalna społeczność zadecydowała o innej lokalizacji drogi, niż ta w projekcie "T.". Rezerwa terenu ustalona w zaskarżonym postanowieniu, jest także niezgodna z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Gminy B..
Nadto skarżąca Gmina wskazała, że Urząd Gminy nie został zawiadomiony o wszczęciu przez Wojewodę [...] postępowania w sprawie lokalizacji drogi krajowej.
W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało uwzględnić, chociaż z innych powodów niż w niej podniesione.
Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Na wstępie wskazać należy, że przepis art. 138 § 1 pkt 1 i 2 kpa zawiera katalog rozstrzygnięć, jakie mogą być wydane przez organ drugiej instancji.
Po pierwsze – zgodne z rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji. Będzie to miało miejsce wtedy, gdy w wyniku rozpoznania sprawy rozstrzygnięcie organu odwoławczego pokrywa się z rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji. Zatem rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest w ocenie organu odwoławczego prawidłowe, zarówno z punktu widzenia zgodności z prawem, jak i pod względem celowości. W takim przypadku organ odwoławczy zgodnie z art.138 §1 pkt 1 utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję.
Po drugie – rozstrzygnięcie merytoryczne organu odwoławczego może być niezgodne z rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji. Będzie to miało miejsce wówczas, gdy rozstrzygnięcie organu odwoławczego, podjęte po rozpoznaniu sprawy, nie pokrywa się z rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji. Wobec tego rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji w ocenie organu odwoławczego jest nieprawidłowe z uwagi na niezgodność z przepisami prawa lub z punktu widzenia celowości. W przypadku odmiennego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy ma on kompetencje merytoryczno-reformacyjne. Zgodnie bowiem z art.138 § 1 pkt 2 organ odwoławczy jest władny uchylić zaskarżoną decyzję albo w całości, albo w części i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że postanowienie wydane przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w drugiej instancji nie zawiera de iure rozstrzygnięcia, odnoszącego się do postanowienia wydanego przez organ pierwszej instancji. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w drugiej instancji wydał rozstrzygnięcie diametralnie odmienne od rozstrzygnięcia wydanego w pierwszej instancji, nie wskazując jednocześnie jakie jest stanowisko tego organu względem orzeczenie pierwszoinstancyjnego. Nie wynika to również z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.
Doprowadziło to w konsekwencji do sytuacji, w której w obrocie prawnym pozostają dwa postanowienia o odmiennej treści wydane przez organ w różnych instancjach.
Decyzja administracyjna (w niniejszej sprawie postanowienie) jest aktem, na który składa się osnowa i uzasadnienie. W myśl postanowień art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. decyzja powinna zawierać m.in. uzasadnienie faktyczne i prawne. Z uzasadnienia ma więc wynikać ocena faktów, prawa i subsumcji oraz celów rozstrzygnięcia. Niepowiązanie uzasadnienia z rozstrzygnięciem decyzji, tak jak w omawianej sprawie, należy uznać za wadliwość jej uzasadnienia, a w konsekwencji za wadliwość samego aktu dające podstawy do jego uchylenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), uwzględnił skargę i uchylił zaskarżone postanowienie, a w oparciu o przepisy art. 152 ustawy orzekł, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art.200 w/w ustawy.