Uzasadnienie
W dniu 11 września 2012 r. M. D., działając przez pełnomocnika (ojca) W. D., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisane w sentencji postanowienie Głównego Geodety Kraju. Do skargi dołączony został wniosek o przyznanie prawa pomocy.
We wniosku PPF pełnomocnik skarżącego wskazując siebie jako wnioskodawcę i przedstawiając swoją sytuację rodzinną i majątkową podał, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.
Zarządzeniem z dnia 6 listopada 2012 r. referendarz sądowy wezwał W. D. do nadesłania formularza wniosku PPF, jeżeli jego intencją było złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w imieniu skarżącego M. D.. W. D. nie udzielił odpowiedzi na powyższe pismo.
Stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Uprawnienie do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy przysługuje każdej ze stron postępowania sądowoadministracyjnego, tj. skarżącemu oraz organowi, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi (art. 32 p.p.s.a.).Ponadto ustawa przyznaje przymiot strony także innym uczestnikom postępowania tj. osobom, które nie wniosły skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy ich interesu prawnego, a także określonym w przepisach osobom i organizacjom społecznym, dopuszczonym do udziału w postępowaniu przez Sąd (art. 33 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że W. D. w postępowaniu przed sądem administracyjnym występuje jako pełnomocnik skarżącego M. D. (pełnomocnictwo - k. 19 akt sprawy). Jako pełnomocnik działa w imieniu skarżącego, dlatego sam nie jest stroną postępowania sądowego. Pełnomocnik ubiegając się o przyznanie prawa pomocy powinien zatem złożyć wniosek w imieniu skarżącego i przedstawić jego, a nie własną, sytuację majątkową, dochodową i rodzinną. Z wnioskiem takim mógł wystąpić także osobiście skarżący, o czym W. D. został pouczony w piśmie z dnia 6 listopada 2012 r.
Skoro wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył pełnomocnik skarżącego w imieniu własnym, który nie jest stroną niniejszego postępowania, wniosek o przyznanie prawa pomocy nie mógł zostać uwzględniony.
Z uwagi na powyższe, na mocy art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 243 w zw. z art. 12, 32, 33 i 35 § 1 p.p.s.a. odmówiono przyznania prawa pomocy.