Uzasadnienie
Skarżący W. K. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lipca 2016 r. Postanowieniem tym organ działając na podstawie art. 123, art. 25 § 1 pkt 1 i art. 26 § 2 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wniosku skarżącego o wyłączenie Burmistrza Miasta R. z postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. W uzasadnieniu organ wskazał, że był to kolejny, tożsamy, wniosek w tej sprawie. W pouczeniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że nie przysługuje na nie zażalenie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw administracyjnych, to znaczy spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz innych spraw, do których stosuje się na mocy przepisów szczególnych przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 1 i 2 p.p.s.a.). Kontrola sądów administracyjnych polega na sprawdzaniu zgodności z prawem działalności administracji publicznej i polega na orzekaniu w sprawach skarg wniesionych przez uprawnione podmioty w sprawach podlegających właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z § 3 art. 3 p.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Stosownie do art. 141 k.p.a., zażalenie na postanowienie przysługuje tylko w przypadku gdy tak stanowi kodeks postępowania administracyjnego. Postanowienie wydanie na podstawie art. 24 k.p.a. dotyczącego wyłączenia pracownika organu, czy też na podstawie art. 25 k.p.a. dotyczącego wyłączenia organu, nie kończy postępowania w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Na postanowienie w przedmiocie odmowy wyłączenia organu nie służy również zażalenie, gdyż w przypadku postanowień wydanych w trybie art. 24 i 25 k.p.a., przepisy ustawy nie przewidują zażalenia (oraz odpowiednio wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w razie wydania postanowienia przez samorządowe kolegium odwoławcze lub ministra). Tym samy postanowienie takie nie może stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne (por. np. wyrok NSA z 5 października 2006 r., sygn. akt II OSK 1221/06, CBOSA). Podkreślić należy, że organ w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo pouczył skarżącego, iż na postanowienie nie przysługuje zażalenie.
Skoro zatem od tego rodzaju postanowień, kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia, to w konsekwencji postanowienie takie nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie organ wydał co prawda postanowienie, w którego sentencji wskazano: "umorzyć postępowanie w przedmiotowej sprawie", jednakże mając na uwadze treść całego postanowienie (w tym opis sprawy w komparycji postanowienia oraz jego uzasadnienie), jak również treść ww. przepisów k.p.a. stwierdzić należy, że co do istoty postanowienie to stanowiło odmowę wyłączenia organu i pracowników organu. A zatem skarga W. K. na postanowienie w przedmiocie wyłączenia Burmistrza Miasta R. oraz pracowników Urzędu Miasta R. z postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu przez Sąd.
Na marginesie Sąd wskazuje, że w sytuacji, w której odmowa wyłączenia organu lub pracownika w postępowaniu administracyjnym mogła wywierać wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, zarzuty z tym związane mogą być podnoszone m. in. w odwołaniu od decyzji (art. 142 k.p.a.).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.