Uzasadnienie
J. A. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie wszczętej z jego skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy oraz udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF), skarżący podał, że przebywa w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Jedyne środki pieniężne jakimi dysponuje, to 650 zł miesięcznie wypłacane w ramach pomocy socjalnej przez Departament Pomocy Socjalnej Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Wnioskodawca nie posiada nieruchomości, oszczędności ani wartościowych przedmiotów.
Stwierdzono, co następuje:
J. A. domaga się zwolnienia od kosztów sądowych, a więc przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Powinien więc wykazać, że poniesienie tych kosztów (opłat sądowych i wydatków sądowych), nie jest możliwe z uwagi na brak dostatecznych środków majątkowych. Poniesienie tych ciężarów spowoduje bowiem obniżenie warunków jego życia poniżej poziomu utrzymania koniecznego (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy).
Na obecnym etapie postępowania, koszty sądowe obejmują wpis sądowy w kwocie 300 zł. (§2 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193) Na dalszych etapach strona może zostać zobowiązana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia sporządzonego na jej wniosek (w przypadku oddalenia skargi), wpisów należnych z tytułu wnoszenia środków odwoławczych.
Skarżący nie osiąga dochodu, który umożliwiałby poniesienie kosztów postępowania przed sądem. Jedyne środki pieniężne, jakimi dysponuje wnioskodawca pochodzą z pomocy socjalnej przyznanej mu jako cudzoziemcowi ubiegającemu się o nadanie statusu uchodźcy. Nie posiadając przy tym ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, które można by zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, J. A. nie może wygospodarować środków na pokrycie kosztów sądowych.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało orzec jak w postanowieniu.