Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Minister Polityki Społecznej utrzymał w mocy decyzję Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] września 2005 r. ([...]) mocą której odmówiono Przedsiębiorstwu Handlowo – Usługowemu "K." sp. jawna w B. wypłaty dofinansowania za okres sprawozdawczy obejmujący miesiące lipiec/sierpień 2005 r. w części dotyczącej miesiąca lipca 2005 r., oraz umorzono postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do złożenia miesięcznej informacji o wynagrodzeniach, zatrudnieniu i stopniach niepełnosprawności pracowników niepełnosprawnych za miesiąc lipiec 2005 r.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ II – ej instancji podkreślił, iż z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że strona nie złożyła w ustawowym terminie tj. do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu którego informacja dotyczy miesięcznej informacji INF – D za miesiąc lipiec 2005 r. Informacja ta została złożona w dniu 22 sierpnia 2005 r.
Zdaniem organu należy podzielić pogląd, iż termin do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych ma charakter materialnoprawny. Na poparcie tego poglądu organ przywołał stanowisko Sekretarza Stanu Pełnomocnika Rządu Do Spraw Osób Niepełnosprawnych wyrażone w piśmie z dnia 16 lipca 2004 r. Wynika z niego, że dla oceny skutków uchybienia terminów o których mowa w art. 26c ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123 poz. 776 ze zm.) należy odnieść się do art. 26a ust. 1 tej ustawy.
Ostatni z powołanych przepisów określa zakres danych ujmowanych w ewidencji zawierając wymóg by pracodawca składał informacje o wynagrodzeniach, zatrudnianiu i stopniach niepełnosprawności pracowników niepełnosprawnych w terminie do 20 – go dnia miesiąca następującego po miesiącu którego informacja dotyczy, oraz by składał wnioski o wypłatę miesięcznego dofinansowania za dwa miesiące w terminie do 20 – go dnia miesiąca następującego po miesiącach których wniosek dotyczy.
Złożenie informacji w wymaganym terminie skutkuje nabyciem przez pracodawcę prawa do dofinansowania w zakresie wynikającym ze złożonej informacji, jednakże uprawnienie do otrzymania dofinansowania uwarunkowane jest dodatkowo złożeniem w ustawowym terminie wniosku o wypłatę dofinansowania za dwa miesiące w wysokości określonej w tym wniosku. Możliwość otrzymania dofinansowania uzależniona jest bowiem od łącznego spełnienia warunku złożenia zarówno informacji, jak i wniosku w ustawowo wymaganych dla nich terminach.
Jeżeli strona nie dotrzymała materialnoprawnego terminu do złożenia informacji o wynagrodzeniach, zatrudnieniu i stopniach niepełnosprawności pracowników niepełnosprawnych za miesiąc lipiec 2005 r. to tym samym nie dopełniła wymogów formalnoprawnych tracąc w konsekwencji prawo do otrzymania dofinansowania.
W kwestii umorzenia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do złożenia wniosku organ wyjaśnił ze skoro do terminu złożenia takiego wniosku (o wypłatę dofinansowania) przepis art. 58 kpa nie może znaleźć zastosowania to wniosek o jego przywrócenie nie mógł podlegać rozpatrzeniu co do istoty. Oznaczało to konieczność wydania decyzji o umorzeniu postępowania w tym zakresie.
Skargę na decyzję organu wniosło Przedsiębiorstwo Handlowo – Usługowe "K." spółka jawna z siedzibą w J. domagając się uchylenia jej w całości, a także uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I – ej instancji, oraz o orzeczenie o przysługującym skarżącej prawie do finansowania za miesiąc lipiec 2005 r. po uprzednim przyjęciu że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia miesięcznej informacji o wynagrodzeniach, zatrudnieniu i stopniach niepełnosprawności pracowników niepełnosprawnych jest zasadny, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Zaskarżonej decyzji zarzucono:
- 1. naruszenie prawa materialnego tj art. 26 c ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123 poz. 776 z póź. Zm.) przez bezpodstawne przyjęcie, iż termin w tym przepisie oznaczony ma charakter terminu materialnoprawnego, a w konsekwencji,
- 2. naruszenie art. 58 § 1 i 2, oraz art. 105 kpa przez bezpodstawne uznanie, iż bezprzedmiotowe stało się postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do złożenia miesięcznej informacji.
W uzasadnieniu skargi podkreślono m.in., że wola ustawodawcy nadania określonym terminom charakteru materialnego musi być wyraźna, a nie dorozumiana.
Przyjmowanie zatem za termin materialny takiego terminu, który nie jest określony przez ustawodawcę jako nie podlegający przedłużeniu, odroczeniu lub przywróceniu stanowi – z uwagi na skutek który wywiera – naruszenie prawa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Sąd zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna i jako taka została oddalona.
Instytucja przywrócenia terminu może być stosowana w przypadku uchybienia terminu przez stronę lub innego uczestnika postępowania, ewentualnie przez osobę zainteresowaną. Przesłanką jej zastosowania jest to, że uchybienie terminu już samo w sobie wywołuje ujemne skutki dla tych osób pozbawiając je jakiegoś uprawnienia procesowego, czy narażając na negatywne tego skutki.
Przepis art. 58 § 1 kpa nie ogranicza uprawnień zainteresowanego do przywrócenia terminów określonego rodzaju. Przyjąć zatem należy, że możliwe jest żądanie przywrócenia terminów zarówno ustawowych jak i urzędowych, z tym wszakże iż nie jest dopuszczalne przywrócenie terminów o charakterze materialnoprawnym.
Zdaniem Sądu termin określony w art. 26c ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ma taki właśnie charakter (matarialnoprawny). Jest on bowiem związany z przyznaniem, określonym podmiotem konkretnych praw, (praw do dofinansowania ich działalności).
Oznacza to, że musi on być traktowany jako materialnoprawny, a zatem taki którego nie można przywrócić na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.
Identyczne stanowisko w omawianej kwestii zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyrokach przywołanych w odpowiedzi na skargę.
W ocenie Sądu teza skarżącego, że wola ustawodawcy nadania określonym terminom takiego charakteru musi być wyraźna nie jest przekonująca.
O tym jaki charakter ma dany termin nie przesądza bowiem wyraźne nazwanie go przez ustawodawcę materialnoprawnym.
Decydujące znaczenie ma bowiem to czy dany przepis prawa, który operuje określonym terminem przyznaje jednocześnie danym podmiotom konkretne prawa, bądź nakłada na nie konkretne obowiązki.
Powyższe prowadzi do wniosku, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a zatem brak było podstaw do uwzględnienia skargi.
Podstawą rozstrzygnięcia Sadu jest przepis art. 151 ppsa.