Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 2446/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. P. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Przyczynę odrzucenia skargi stanowiła okoliczność, iż skarżący pomimo wezwania nie nadesłał wymaganego odpisu skargi oraz nie uiścił wpisu sądowego od skargi.
Jak wynika z akt sprawy, odpis ww. postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 18 grudnia 2017 r.
W dniu 3 stycznia 2018 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego z dnia 21 grudnia 2017 r. zatytułowane "zażalenie i prośba" (k. 45 akt sądowych). W treści pisma skarżący wskazał, że powodem nierozpatrzenia skargi był nagły wyjazd za granicę.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2018 r. zwrócono się do skarżącego o sprecyzowanie, w terminie 7 dni, pisma z dnia 21 grudnia 2017 r. poprzez wskazanie, czy pismo to stanowi zażalenie na postanowienie z dnia 5 grudnia 2017 r., czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał pismo z dnia 18 stycznia 2018 r. zatytułowane "korekta do pisma z dnia 21 grudnia 2017 r." (k. 49 akt sądowych). Skarżący wskazał, że wnosi o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 2 lutego 2018 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem, uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał pismo z dnia 15 lutego 2018 r. (k. 56 akt sądowych), w którym wskazał, że powodem przekroczenia terminu do wniesienia odwołania z dnia 27 czerwca 2017 r. była choroba z wysoką gorączką. Do pisma skarżący załączył potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego od skargi, kopię zaskarżonego postanowienia z dnia 28 lipca 2017 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz kopię pisma z dnia 12 lipca 2017 r. skierowanego do Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych, stanowiącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 22 lutego 2018 r. ponownie wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu poprzez nadesłanie odpisu skargi z dnia 8 sierpnia 2017 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Generalnego Dyrektora Lasów Państwowych z dnia [...] lipca 2017 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (poświadczonego za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem) oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w związku z informacją zawartą w piśmie skarżącego z dnia 21 grudnia 2017 r. dotyczącą nagłego wyjazdu za granicę.
Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 1 marca 2018 r. (k. 69 akt sądowych). Ostatni dzień terminu zakreślonego w wezwaniu przypadł zatem na dzień 8 marca 2018 r.
W dniu 6 marca 2018 r. wpłynął do akt sprawy nadesłany przez skarżącego odpis skargi poświadczony za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem. Jednakże, pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie odniósł się do wezwania w zakresie dotyczącym uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy m.in. uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie następujące przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; jednocześnie z wnioskiem dopełniona została czynność, dla której określony był termin; uchybienie terminu wywoła ujemne dla strony skutki. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu (postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I GZ 129/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpatrywanej sprawie należy przyjąć, że został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, gdyż przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 18 grudnia 2017 r. (dowód doręczenia – k. 42 akt sądowych), z treści którego skarżący uzyskał informację o zobowiązaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 22 grudnia 2017 r. (data nadania pisma z dnia 21 grudnia 2017 r.), zatem z zachowaniem terminu do jego wniesienia.
Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma ustalenie, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Należy podkreślić, że brak winy wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jedynie gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiego można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne czy klęski żywiołowe (postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OZ 295/14, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że w treści pisma z dnia 21 grudnia 2017 r. skarżący poinformował o nagłym wyjeździe za granicę, stanowiącym przyczynę nierozpatrzenia skargi. Jednakże, skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 26 lutego 2018 r. (k. 64 akt sądowych) w zakresie dotyczącym uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu w związku z informacją zawartą w ww. piśmie, w szczególności nie wskazał, czym spowodowany został nagły wyjazd za granicę oraz nie przedłożył jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego pobyt za granicą.
Przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest brak winy strony w uchybieniu terminu. W rozpatrywanej sprawie należy przyjąć, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, bowiem argumentacja podniesiona we wniosku o przywrócenie terminu nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.