Uzasadnienie
W piśmie z 21 lipca 2015 r. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], która utrzymano w mocy decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] grudnia 2014 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji nakazującej natychmiastowe wstrzymanie działań mogących znacząco oddziaływa na cele ochrony obszaru Natura 2000.
W piśmie z dnia 18 sierpnia 2015 r. Sąd wezwał skarżące Stowarzyszenie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazania z imienia i nazwiska wszystkich członków Stowarzyszenia, nadesłanie stosownego dokumentu potwierdzającego, że wskazane osoby są członkami Stowarzyszenia oraz złożenie pełnomocnictw dla M. S., który podpisał skargę, udzielonych przez wszystkich członków Stowarzyszenia, ewentualnie podpisanie skargi przez wszystkich członków Stowarzyszenia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 27 sierpnia 2015 r.
W odpowiedzi na to wezwanie skarżący nadesłał zaświadczenie wydane przez Prezydenta Miasta [...] o zgłoszeniu utworzenia Stowarzyszenia oraz jego regulamin. Skarżący oświadczył również, zdolność sądową posiada stowarzyszenie jako całość, a nie poszczególni członkowie. Dlatego wezwanie Sądu jest niezasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie skarżącym jest stowarzyszenie zwykłe, zatem zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy z 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. N 79 poz. 855 ze zm.) nie posiada osobowości prawnej, a tym samym nie posiada organów. Z art. 40 ust. 2 cyt. ustawy nie wynika, żeby przedstawiciel reprezentujący stowarzyszenie zwykłe mógł zaciągać zobowiązania w imieniu członków stowarzyszenia. W orzecznictwie sądowym ukształtował się zaś pogląd, że legitymację procesową posiadają wszyscy członkowie stowarzyszenia, jako podmioty praw i obowiązków. Oznacza to, że członkowie stowarzyszenia podejmują czynności wspólnie lub przez pełnomocnika na zasadach i w sposób określony w przepisach Kodeksu cywilnego o pełnomocnictwie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 21 marca 2014 r. sygn. akt II OSK 497/13, z 30 września 2014 r. sygn. akt II OSK 729/13, z 10 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 311/14, z 8 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 242/13)
Konieczne jest przy tym jednoznaczne zweryfikowanie przez sąd, w oparciu o przedłożone dokumenty, że wszystkie osoby podpisane pod skargą były założycielami czy też są członkami stowarzyszenia, uprawnionymi do złożenia skargi. Źródłem legitymacji nie można natomiast uznać regulaminu, jako dokumentu statuującego li tylko powstanie stowarzyszenia zwykłego (zob. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2014 r., II OSK 2687/12, wyrok NSA z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt II OSK 716/14).
W niniejszej sprawie skargę podpisała jedynie M. S., który jak wynika z nadesłanych dokumentów, jest przedstawicielem skarżącego Stowarzyszenia. W tej sytuacji sąd obligowany był do podjęcia czynności zmierzających do ustalenia, czy osoba ta jest uprawniona do złożenia skargi,
Stwierdzić należy, że mimo prawidłowego doręczenia wezwania o wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazania z imienia i nazwiska wszystkich członków Stowarzyszenia, nadesłanie stosownego dokumentu potwierdzającego, że wskazane osoby są członkami Stowarzyszenia oraz złożenie pełnomocnictw dla M. S., który podpisał skargę, udzielonych przez wszystkich członków Stowarzyszenia, ewentualnie podpisanie skargi przez wszystkich członków Stowarzyszenia, w zakreślonym terminie braki te nie zostały usunięte.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.