Uzasadnienie
C. S. A. w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2008 r. w sprawie przyjęcia Krajowego Planu Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenku węgla na lata 2008-2012 dla wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji (Dz. U. nr 202, poz. 1248) w części przyznającej skarżącemu uprawnienia do emisji dwutlenku węgla.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 3 § 1 p. p. s. a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 2 kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Zgodnie z art. 3 § 3 p. p. s. a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Powyższe przepisy wskazują, że nie jest możliwe skuteczne zaskarżenie do sądu administracyjnego rozporządzenia wydanego przez Radę Ministrów na podstawie upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Zaskarżone w sprawie rozporządzenie wydane zostało na podstawie upoważnienia zawartego w art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. nr 281, poz. 2784 ze zm.). Rozporządzenie Rady Ministrów nie należy do żadnej z form działalności administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 p. p. s. a. W szczególności nie jest ono innym niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p. p. s. a.), co sugeruje skarżący. Rozporządzenie Rady Ministrów jest aktem normatywnym stanowiącym przejaw działalności organu legislacyjnego, nie zaś działalności z zakresu administracji publicznej. Nie podlega też kontroli przez sąd administracyjny na podstawie ustaw szczególnych (art. 3 § 3 p. p. s. a.).
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p. p. s. a. w związku z art. 58 § 3 p. p. s. a. postanowił jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p. p. s. a.