Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 października 2012 r. A. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w sprawie odmowy nadania statusu uchodźcy. W skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy
Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 20113 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 79 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. ustanowił D. C. – pracownika Stowarzyszenia [...] w W. kuratorem skarżącego. Sąd ustalił bowiem, że skarżący nie przebywa pod adresem wskazanym w skardze (Ośrodku dla Cudzoziemców w G.), a jego miejsce pobytu nie jest znane.
W piśmie z dnia 5 września 2013 r. kurator skarżącego oświadczył, że nie dysponuje informacjami o stanie majątkowym, dochodowym i rodzinnym skarżącego.
W dniu 13 września 2013 r. wpłynął do Sądu formularz wniosku PPF, w którym kurator wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i stwierdził, że skarżący pozostaje w procedurze uchodźczej i nie posiada środków finansowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Z okoliczności faktycznych sprawy, istotnych dla rozpoznania niniejszego wniosku wynika, że skarżący w chwili złożenia skargi (a w niej wniosku o przyznanie prawa pomocy) przebywał w Ośrodku dla Cudzoziemców w G. Obecnie miejsce jego pobytu nie jest znane. W tej sytuacji Sąd postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2013 r. działając na podstawie art. 79 § 1 p.p.s.a. ustanowił przedstawiciela (kuratora) dla skarżącego - nieobecnej strony postępowania. Kurator ustanowiony w niniejszej sprawie ma obowiązek podejmowania w imieniu i na rzecz skarżącego wszelkich czynności procesowych, niezbędnych dla ochrony jego praw i interesów w całym toku postępowania (zob. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz. red. R. Hauser, M. Wierzbowski. Warszawa 2011 r., str. 393, z powołaniem na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 września 1997 r. sygn. akt II CKU 82/97. Prok. i Pr. 1998, Nr 2, str. 36). Jednakże oczywistym jest, że nie dysponuje on informacjami dotyczącymi stanu majątkowego, dochodów i stanu rodzinnego skarżącego.
Przepis art. 239 p.p.s.a., stanowi m.in., że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych kurator strony wyznaczony przez sąd orzekający lub sąd opiekuńczy dla danej sprawy.
Z powyższego wynika, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy bowiem przytoczony przepis zwalnia kuratora od wszelkich od opłat i kosztów sądowych.
Z powyższych względów, na podstawie art. 239 pkt 3 p.p.s.a. i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.