Uzasadnienie
Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia (...) września 2007 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...), na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził, że odwołanie K. M., pełnomocnika J. G. od decyzji Burmistrza Miasta H. z dnia (...) kwietnia 2007 r., odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Wójta Gminy H. z dnia (...) kwietnia 1995 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów, zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a.
W uzasadnieniu organ podał, iż zaskarżona decyzja Burmistrza H. z dnia (...) kwietnia 2007 r. została doręczona J. G. w dniu 16 maja 2005 r., natomiast pełnomocnikowi K. M.w dniu 21 maja 2007 r. Organ - powołując się na przepis art. 57 § 1 k.p.a. - wskazał, iż 14-dniowy termin do złożenia odwołania upłynął odpowiednio: w dniu 30 maja 2007 r. oraz w dniu 4 czerwca 2007 r.
Organ stwierdził również, iż odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, zostało złożone przez pełnomocnika J. G. w Urzędzie Miejskim w H. w dniu 21 czerwca 2007 r., a zatem ze znacznym uchybieniem terminu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...) podał również, iż pełnomocnik nie uprawdopodobnił w ogóle braku winy w oczywistym uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
Skargę na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...) z dnia (...) września 2007 r. złożył J. G., który wniósł o jego uchylenie.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż wymienione postanowienie narusza jego interes prawny, bowiem K. M., jego pełnomocnik na etapie postępowania administracyjnego szczegółowo usprawiedliwił zwłokę w złożeniu odwołania od decyzji Burmistrza Miasta H. Skarżący podał, iż w okresie od kwietnia do sierpnia 2007 r. jego pełnomocnik opiekował się umierającym na raka ojcem i jedynie sporadycznie przebywał w swoim miejscu zamieszkania.
W ocenie skarżącego właściwie zostało umotywowane uchybienie terminu we wniesieniu odwołania.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...) wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Organ potwierdził, iż pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił w ogóle braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, tzn. że uchybienie zostało spowodowane na skutek przeszkody nie do przezwyciężenia. Dodatkowo organ wskazał, iż pełnomocnik nie uprawdopodobnił także zgodnie z wymaganiem art. 58 § 2 k.p.a. faktu wniesienia podania o przywrócenie terminu, w ciągu 7 dniu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie organu, w tym stanie rzeczy oraz z uwagi, że art. 134 k.p.a. "koresponduje" z art. 59 § 2 k.p.a. zbędne byłoby wydawanie dodatkowo odrębnego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższego postanowienia.
Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie organ odwoławczy naruszyły przepisy postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...) zostało wydane w oparciu
Sygn. akt IV SA/Wa 2460/07 o art. 134 k.p.a., z uwagi na przekroczenie przez stronę terminu do wniesienia odwołania.
Przepis ten stanowi, iż organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając o zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia bada przede wszystkim, czy w sprawie rzeczywiście doszło do przekroczenia terminu do wniesienia odwołania.
Należy jednak zauważyć, iż w złożonym odwołaniu od decyzji z dnia (...) kwietnia 2007 r. zawarto równocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.
W tego rodzaju sytuacji Sąd nie dokonuje oceny, czy doszło do przekroczenia terminu do wniesienia odwołania.
Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie poglądem - w sytuacji, gdy strona składa wraz z odwołaniem również wniosek o przywrócenie terminu, organ zobowiązany jest w pierwszej kolejności rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu, a dopiero po ostatecznym rozpatrzeniu wniosku strony może wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2007 r., IV SA/Wa 2405/06, lex nr 316765 oraz z dnia 26 lutego 2007 r., VII SA/Wa 2178/06, Iexnr308125).
W niniejszej sprawie należało zatem odrębnie rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu, a dopiero w dalszej kolejności rozpoznać merytorycznie odwołanie skarżącego i - w razie ewentualnej odmowy przywrócenia terminu -wydać postanowienie na podstawie art. 134 k.p.a.
Nieuprawniony jest przy tym pogląd organu zawarty w odpowiedzi na skargę, iż z uwagi na fakt, że art. 134 k.p.a. "koresponduje" z art. 59 § 2 k.p.a. zbędne jest wydawanie dodatkowo odrębnego postanowienia. Tego rodzaju argumentacja nie znajduje oparcia w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego. Fakt, iż ten sam organ jest właściwy w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu oraz w przedmiocie stwierdzenia odwołania z naruszeniem terminu (art. 134 k.p.a.) nie przesądza o zbędności rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu.
W tym stanie rzeczy należało stwierdzić naruszenie przez organ art. 134 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz art. 58 k.p.a., które polegało na jego niezastosowaniu. Ponadto należy zauważyć, iż zgodnie z art. 59 § 1 kpa od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. Organ nie wydając w tym przedmiocie odrębnego postanowienia, faktycznie pozbawił stronę możliwości kontroli instancyjnej zasadności swojego stanowiska w tym zakresie, a w konsekwencji kontroli sądowoadministracyjnej.
Należy również zwrócić uwagę, iż organ nieprawidłowo powołał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż w odwołaniu nie uprawdopodobniono w ogóle braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
Taka przesłanka powinna być rozpatrywana wyłącznie przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu, zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. Nie może być to zatem okoliczność, która podlega ocenie przez organ, przy wydawaniu postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a.
Podobnie niezasadnie organ w odpowiedzi na skargę wskazał, iż pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił także zgodnie z wymaganiem art. 58 § 2 k.p.a. faktu wniesienia podania o przywrócenie terminu, w ciągu 7 dniu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Przesłanka zachowania 7 - dniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia terminu, jest kolejną okolicznością, która powinna być badana przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu, stosownie do art. 58 § 2 k.p.a. Należy ponownie podkreślić, iż opisany termin nie podlega ocenie przy wydawaniu postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a. W tym zakresie organ również naruszył dyspozycję art. 134 k.p.a.
Ponadto należy stwierdzić, iż organ uchybił także dyspozycji art. 40 § 2 k.p.a. Stosownie do wyżej wymienionego przepisu -jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.
Przepis art. 40 § 2 k.p.a. nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w kodeksie postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracji prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, a w tym orzeczeń (decyzji i postanowień), pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Doręczenie pisma stronie, jeśli działa ona przez ustawowego przedstawiciela lub ustanowiła pełnomocnika, jest bezskuteczne (por. wyrok Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 23 stycznia
Sygn. akt IV SA/Wa 2460/07 2007 r., II SA/Wa 888/06, lex nr 303133 oraz wyrok Wojewódzki Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2005 r., IV SA/Wa 1111/05, lex nr 198851).
Skoro w niniejszej sprawie w postępowaniu administracyjnym skarżący J.G. ustanowił pełnomocnikiem K. M., to organ powinien doręczać korespondencję dla skarżącego na adres pełnomocnika. Nieprawidłowo zatem organ doręczał korespondencję skarżącemu.
Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy w pierwszej kolejności rozpozna wniosek pełnomocnika strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Jeżeli wniosek ten w ocenie organu zawiera braki, stosownie do art. 64 § 2 kpa należy wezwać wnoszącego je do usunięcia braków w terminie 7 dni.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c oraz art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.