Uzasadnienie
A. A. wraz ze skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w sprawie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny wystąpił o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. We wniosku PPF skarżący podał, że wraz z żoną i trójką małoletnich dzieci przebywa w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Jedyne środki pieniężne, jakimi dysponuje pięcioosobowa rodzina, to 1187 zł. miesięcznie wypłacane w ramach pomocy socjalnej (kieszonkowe i stała pomoc pieniężna na zakup środków higieny osobistej - 70 zł miesięcznie na osobę oraz ekwiwalent pieniężny w zamian za wyżywienie dla dzieci - 9 zł dziennie). Wnioskodawca i członkowie jego rodziny nie dysponują nieruchomościami, zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami.
Stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżący ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Nie osiąga dochodu, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. Przebywając wraz z rodziną w ośrodku dla cudzoziemców, znajduje się na utrzymaniu państwa polskiego.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.