Uzasadnienie
Z. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] o ustaleniu odszkodowania za straty na nieruchomości w związku z budową obwodnicy [...].
Na obecnym etapie postępowania skarżący jest zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 240 zł. Pozostałe koszty postępowania, jakie ewentualnie w przyszłości może ponieść wnioskodawca to opłata kancelaryjna od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, opłaty od wniesionych środków odwoławczych oraz wynagrodzenie przysługujące zawodowemu pełnomocnikowi za sporządzenie środka zaskarżenia od wyroku sądu pierwszej instancji (tzw. przymus adwokacki).
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz pisma skarżącego z dnia 15 października 2015 r. i dołączonych do niego dokumentów wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Rodzina utrzymuje się z gospodarstwa rolnego o powierzchni 7,5 ha (1,9919 ha przeliczeniowego), z którego dochód wynosi ok. 4700 zł. rocznie (zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 23 września 2015 r. przeciętny roczny dochód z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2014 r. wynosił 2.506 zł.). Dopłaty unijne w skali wyroku wynoszą natomiast ok. 6000 zł. (informacja ARiMR z 12 października 2015 r.). Wnioskodawcza ani jego żona nie uzyskują innych dochodów, nie mają przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Wśród wydatków o charakterze koniecznym skarżący wymienił opłaty za: gaz (50 zł.. miesięcznie), telefon (50 zł. miesięcznie), energię elektryczną (140 zł. miesięcznie), wodę (50 zł. miesięcznie), węgiel (1400 – 1500 zł za sezon), KRUS (380 zł na kwartał), leki (50-80 zł.).
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony skarżącej dotyczy wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona powinna wykazać, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego.
W ocenie referendarza sądowego, skarżący nie posiada zasobów majątkowych dających szanse na uiszczenie kosztów sądowych. Wydatki poniesione w związku z udziałem strony skarżącej w procesie sądowym właściwie uniemożliwiałyby dokonanie zakupu podstawowych dla egzystowania dóbr i usług. Pokrycie kwoty należnego wpisu sądowego pozbawiłby wnioskującego istotnej części środków pieniężnych, jakie muszą zostać przeznaczone na niezbędne utrzymanie. Tą ocenę uprawdopodabnia aktualna pora roku, która niewątpliwie wiąże się ze zwiększeniem wydatków na zakup opału, energii elektrycznej, lekarstw oraz odzieży. Należy też dodać, że wnioskujący nie posiada majątku który dawałby podstawy do poczynienia oszczędności w wydatkach.
Z przedstawionych powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w części na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.