Uzasadnienie
M. G. (dalej zwany "skarżącym") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r. uchylające postanowienie Starosty [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] zawieszające postępowanie administracyjnego w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość oznaczoną numerem ewidencyjnym [...] i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.; dalej zwanej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Rozpoznając niniejszą skargę stwierdzić należy, że w postępowaniu zakończonym zaskarżonym postanowieniem M. G. nie brał udziału jako strona postępowania i w związku z tym postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r., jak również postanowienie Starosty [...] z dnia [...] września 2016 r. nie zostały mu doręczone. W postępowaniu w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako działka o nr ew. [...] uczestniczyli bowiem jedynie byli współwłaściciele ww. nieruchomości tj. T. J., A. J., I. J. i B. P. Stwierdzić zatem należy, że M. G. nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżonym postanowieniem Wojewody [...], wobec tego skarga wniesiona została przez podmiot nie mający przymiotu strony i nie posiadający legitymacji do jej wniesienia, co czyni skargę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.