Uzasadnienie
W piśmie z dnia 22 października 2014 r. S. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2014 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2014 r. orzekającą o umorzeniu postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy w RP wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny.
W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], którą orzeczono o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej i wydaleniu z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenia cudzoziemcowi zgody na pobyt tolerowany. Uzasadniając złożony wniosek skarżąca podała, że w przypadku wydalenia jej z terytorium RP nie będzie mogła uczestniczyć w postępowaniu sądowym. Wskazała także, że orzecznictwo sądów stoi na stanowisku, że cudzoziemcowi powinno zagwarantować się prawo do pobytu na terytorium RP na czas trwania sądowej kontroli wydanych decyzji administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- zwaną dalej Ppsa) Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy ustawy.
Podkreślić przy tym należy, że zawarty w art. 61 § 3 Ppsa zwrot "w granicach tej samej sprawy" odsyła do sprawy w znaczeniu materialnoprawnym (elementy podmiotowe i przedmiotowe). Oznacza to, że zarówno w zaskarżonym akcie jak i akcie którego wstrzymania wykonania żąda skarżący musi występować tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków (podmiotowa) oraz tożsamość podstawy prawnej i faktycznej (przedmiotowa) (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt II OZ 293/14).
W niniejszej sprawie nie można przyjąć, że decyzja, której wstrzymania wykonania żąda skarżąca, została wydana w granicach tej samej sprawy.
Przedmiotem skargi jest decyzja Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2014 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2014 r. orzekającą o umorzeniu postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy w RP wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny.
Natomiast wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], którą orzeczono o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej i wydaleniu z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenia cudzoziemcowi zgody na pobyt tolerowany. Ponadto decyzję tę wydano po rozpatrzeniu wniosku A. M. – męża skarżącej. Objęła jednak ona również S. D. i ich małoletniego syna.
W ocenie Sądu miedzy tymi sprawami brak jest tożsamości przedmiotowej. Inny jest bowiem zakres ich rozstrzygnięcia. Trzeba przy tym zauważyć, że w przypadku złożenia kolejnego wniosku o nadanie statusu uchodźcy nie jest przewidziana specjalna ochrona przed wydaleniem, tak jak w przypadku złożenia pierwszego wniosku o przyznanie statusu uchodźcy (art. 33 ust. 4 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej). Wniesienie więc kolejnego wniosku o nadanie statusu uchodźcy nie powoduje wstrzymania z mocy prawa wykonania decyzji o wydaleniu do dnia doręczenia wnioskodawcy decyzji ostatecznej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy.
Reasumując stwierdzić należy, że decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszym postępowaniu sądowym.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § Ppsa, orzekł jak w sentencji.