Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 września 2013 r. M. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] września 2013 r. znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w [...] z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] w sprawie nałożenia opłaty sanacyjnej za wprowadzanie i przemieszczanie roślin szczególnie podatnych na porażenie przez organizmy kwarantannowe, bez wymaganego w tym zakresie wpisu do rejestru przedsiębiorców.
Zarządzeniem z dnia 30 października 2013 r. przewodniczący wydziału wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez jej podpisanie w budynku Sądu lub nadesłania podpisanej skargi do Sądu. Jednocześnie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Doręczenie pism będących wykonaniem niniejszego zarządzenia nastąpiło w dniu 4 listopada 2013 r.
Wpis sądowy został uiszczony w terminie tj. 6 listopada 2013 r. Podpisany egzemplarz skargi przekazano do Sądu w dniu 18 listopada 2013 r. przy piśmie Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia 15 listopada 2013 r. Skarga przesłana została przy piśmie skarżącego z dnia 4 listopada 2013 r. nadanym w urzędzie pocztowym 6 listopada 2013 r. na adres Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa. Organ otrzymał ją w dniu 13 listopada 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem.
Stosując powołane przepisy do stanu niniejszej sprawy należy zauważyć, że skarżący wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, w postaci podpisu nie uzupełnił go w wyznaczonym do tego terminie ustawowym 7 dni od doręczenia mu wezwania. Zarządzenie przewodniczącego z dnia 30 października 2013 r. wzywające do usunięcia braków zostało odebrane przez skarżącego w dniu 4 listopada 2013 r. Termin uzupełnienie braków upływał dnia 12 listopada 2013 r. (11 listopada – święto państwowe). Egzemplarz skargi opatrzony podpisem skarżącego został przekazany do Sądu w dniu 18 listopada 2013 r. przy piśmie Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia 15 listopada 2013 r. Poprawioną skargę, przesłaną przy piśmie skarżącego z dnia 4 listopada 2013 r., nadanym w urzędzie pocztowym 6 listopada 2013 r. na adres Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa, organ otrzymał w dniu 13 listopada 2013 r.
Zgodnie z § 3 art. 49 p.p.s.a., będąca pismem w sprawie, skarga wywiera skutki od dnia jej wniesienia, jeżeli jej brak (podpis) został uzupełniony w terminie. Niestety okoliczności faktyczne wskazują na nie dochowanie terminu na uzupełnienie wskazanego braku. W związku z tym skargę należało uznać za wadliwie wniesioną i nie wywołująca skutków.
Okoliczność, iż strona złożyła skargę opatrzoną podpisem za pośrednictwem organu, który nie jest właściwym w sprawie, nie ma wpływu na zachowanie terminu. Zastosowanie art. 65 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. Nr 0 Poz. 267 j.t.) – dalej k.p.a. mówiącego, że podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu, nie jest dopuszczalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Oczywiście Sąd ma świadomość prawdopodobnego zasugerowania się przez skarżącego trybem wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, którego akt został zaskarżony. Wskazuje na to nagłówek pisma przewodniego określający adresata tj. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. To jednak nie może stanowić powodu przyjęcia, że skarga została uzupełniona w terminie i wywołuje dalsze skutki w postaci wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Brak podstaw prawnych by uznać tę czynność za prawidłową obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.
W kwestii kosztów postępowania poniesionych przez skarżącego z uwagi na fakt odrzucenia skargi należało orzec o zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.