Uzasadnienie
V. V. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu. W skardze V. V. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu swoją sytuację osobistą i finansową, na którą niekorzystny wpływ będzie miało przymusowe opuszczenie Polski. Skarżący mieszka z siostrą i jest na utrzymaniu jej rodziny.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.] sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Przy czym wskazać należy, że szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie musi mieć charakteru materialnego, zaś trudne do odwrócenia skutki oznaczają takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe, powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania aktu dotyczy decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2015 r. zobowiązującej skarżącego do powrotu w zakreślonym terminie. Decyzja ta podlega przymusowemu wykonaniu na podstawie art. 329 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2013 r., poz. 1650 ze zm.). Niewątpliwie zatem bezpośrednim skutkiem tej decyzji jest opuszczenie przez cudzoziemca terytorium RP.
W tej sytuacji wykonanie decyzji zobowiązującej do powrotu mogłoby spowodować w stosunku do skarżącego niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody. Udzielenie ochrony tymczasowej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji, która skutkuje wydaleniem (zobowiązaniem do powrotu) cudzoziemca, stanowi o zachowaniu standardów rzetelnej procedury i urzeczywistnieniu prawa strony do sądu, które polega nie tylko na samym prawie do rozpoznania sprawy (por. postanowienia NSA z dnia 26 stycznia 2012 r. II OZ 16/12; z dn. 3 lutego 2015 r. II OZ 65/15).
Mają powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.