Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] października 2014 r., wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., po rozpoznaniu odwołania M. B., uchyliło decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w sprawie uchylenia decyzji własnej z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia warunki zabudowy dla inwestycji pn. rozbudowa i nadbudowa budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na cele mieszkalne zlokalizowanej miejscowości [...], na działce nr ew. [...], i odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn. rozbudowa i nadbudowa budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na cele mieszkalne zlokalizowanej w miejscowości [...], na działce nr ew. [...], i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzja ta została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Wójt Gminy [....] decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], ustalił warunki zabudowy dla inwestycji wskazanej we wniosku z dnia [...] lipca 2012 r. M.B..
Następnie postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. Wójt Gminy [...] na podstawie art. 152 § 1, art. 159 § 1 k.p.a. wstrzymuje wykonanie decyzji własnej z dnia [...] sierpnia 2012, wskazując w uzasadnieniu, iż w dniu [...] października 2012 r. zgłosił się K. J. oświadczając, że nie zgadza się z warunkami zabudowy, co uprawdopodobnia, że decyzja a jest dotknięta wadą powodującą jej nieważność. W wyniku zażalenia M. B. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. Kolegium uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, podnosząc że wydanie takiego postanowienia jest możliwe w przypadku wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania oraz zachodzić okoliczności uprawdopodobniające uchylenie decyzji w wyniku wznowienia lub stwierdzenia nieważności. W niniejszej sprawie nie doszło do wznowienia postępowania, ani nie wskazano takich okoliczności.
Następnie Wójt Gminy [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. wydanym na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt 4, art. 149 § 1, art. 150 k.p.a. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. W jego uzasadnieniu wskazano, iż w dniu [...] grudnia 2012 r. zgłosił się K. J., oświadczając, że nie otrzymał zawiadomienia jako strona i nie zgadza się z warunkami zabudowy. Postępowanie należy wznowić z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. – strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W wyniku przeprowadzonego postępowania Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], odmawia ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji objętej wnioskiem M. B. z dnia [...] lipca 2012 r. Uwzględniając odwołanie M. B., Kolegium decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., uchyliło ww. decyzję z dnia [...] lutego 2013 r. i umorzyło postępowanie pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ wskazał, że po pierwsze - nie zostało zakończone postępowanie w sprawie wznowienia postępowania, po drugie – wydanie decyzji z dnia [...] lutego 2013r. spowodowało, że w obrocie prawnym są dwie decyzje w tej samej sprawie. Następnie postanowieniem z dnia [...]. maja 2013 r. wydanym na podstawie art. 152 § 2 k.p.a. Wójt Gminy [...] po raz kolejny wstrzymuje wykonanie decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. o ustaleniu warunków zabudowy, wskazując jako okoliczność uprawdopodobniającą uchylenie decyzji brak udziału w postępowaniu właścicieli działek sąsiednich. Po rozparzeniu zażalenia M. B. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. Kolegium uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazując na brak wykazania udokumentowanych i wiarygodnych materiałow dowodowych, wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w trybie wznowienia.
W dniu [...] lipca 2013 r. Wójt Gminy [...] wydał na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 150 § 1 i art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. decyzję nr [...], po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r., którą w pkt 1. uchylił decyzję własną z dnia [...] sierpnia 2012 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn. Nadbudowa budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na cele mieszkalne zlokalizowanej w m. [...], na działce nr ew. [...]; w pkt 2. odmówił ustalenia warunków zabudowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] września 2013 r., nr [...]; po rozpatrzeniu odwołania M. B., uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało na wadliwość prowadzonego przez organ I instancji postępowania wznowieniowego, bowiem po pierwsze – w piśmie z dnia [...] października 2012 r. K. J. nie powołał w istocie podstawy z ar. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a jedynie zaznaczył, że nie otrzymał zawiadomienia.
Z pisma tego wynika, że nie brał udziału w postępowaniu. Po drugie – organ nie badał czy został zachowany termin miesięczny z art. 148 k.p.a. do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Po trzecie – samo wszczęcie postępowania narusza art. 147 k.p.a. Kolegium wskazało na konieczność ustalenia przez organ I instancji, czy K. J. w piśmie z dnia [...] października 2012 r. żądał wznowienia postępowania, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej zbadania czy został dochowany termin do jego złożenia. Pismem z dnia [...] października 2013 r. Wójt Gminy [...] zwrócił się do K. i A. J. o zajęcie stanowiska, czy składają wniosek o wznowienie postępowania, jednocześnie informując ich o konieczności udowodnienia kiedy i w jakiej dacie dowiedzieli się o decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. W piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. A. J. i K. J., udzielili odpowiedzi, że składają wniosek o wznowienie postępowania, a o decyzji dowiedzieli się w dniu [...] października 2012 r.
Decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], Wójt Gminy [...], wydaną na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, art. 150 § 1 i art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r., ponownie w pkt 1. uchylił decyzję własną z dnia [...] sierpnia 2012 r.; w pkt 2. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji wnioskowanej przez M. B.. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Kolegium na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło niedopuszczalność odwołania M. B. wniesionej od powyższej decyzji organu I instancji wobec ustalenia, że zostało ono wniesione przed datą doręczenia tej decyzji ustanowionemu przez nią pełnomocnikowi, a więc przedwcześnie. W dniu [...] lutego 2014 r. Wójt Gminy [...] wydał kolejną decyzję nr [...], którą na art. 145 § 1 pkt 4, art. 150 § 1 i art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r., ponownie w pkt 1. uchylił decyzję własną z dnia [...] sierpnia 2012 r.; w pkt 2. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji wnioskowanej przez M. B..
Po rozpatrzeniu odwołania M. B. Kolegium decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. uchyliło powyższą decyzję i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji, wskazując, że wydanie tej decyzji doprowadziło do sytuacji, że w obrocie prawnym pozostają dwie decyzje w tej samej sprawie. Obowiązkiem Wójta było doręczenie pełnomocnikowi M. B. decyzji z dnia [...] listopada 2013 r., a nie wydawnie w dniu [...] lutego 2014 r. kolejnej decyzji nr [...]. Pełnomocnik M. B. po otrzymaniu w dniu [...] kwietnia 2014 r. decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], wniósł odwołanie, zarzucając jej rażące naruszenie: - art. 6-9, 33 § 2 i 3 k.p.a. w zw. z ar. 40 § 2 w zw. z art. 36 k.p.a.; - art. 107, 147, 148 ust. 1 i art. 149 § 1 i 2 k.p.a.; - art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez brak wniosku o wznowienie postępowania i w efekcie wydanie decyzji bez podstawy prawnej; - art. 61 ust.1 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sieprnia 2003 r. poprzez bezpodstawne powtórne sporządzenie analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu bez zmiany okoliczności faktycznych i prawnych w niniejszej sprawie.
Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania I instancji. Kolegium decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., po rozparzeniu odwołania pełnomocnika M. B., uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazując w jej uzasadnieniu na wadliwość wszczęcia tego postępowania nadzwyczajnego, a zarazem na konieczność zbadania, czy wznowienie nastąpiło na wniosek stron (p. J.) i czy w ustawowo zachowanym terminie (a zatem przesłanki formalne tego wszczęcia). W uzasadnieniu decyzji na stronie 5 Kolegium stwierdziło, że uchyla w całości postanowienie z dnia [...] grudnia 2012 r. i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia w tym zakresie. W piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. A. J. i K. J., stanowiącym odpowiedź na pismo Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2014 r., wskazali, iż o decyzji z dnia [...] października 2012 r. od M. B..
W dniu następnym K. J. udał się do Urzędu Gminy, gdzie została przedstawiona mu decyzja, na co nie wyraził zgody, co potwierdził w piśmie z dnia [...] października 2012 r. Wójt Gminy [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, art. 149 § 1 i art. 150 § 1 k.p.a. dokonał zmiany postanowienia własnego z dnia [...] grudnia 2012 r., w ten sposób, że wznowił postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. na wniosek K. J. z dnia [...] października 2012 r.
Wójt Gminy [...] po raz kolejny decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] uchylił decyzję własną z dnia [...] sierpnia 2012 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn. rozbudowa i nadbudowa budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na cele mieszkalne zlokalizowanej miejscowości [...], na działce nr ew. [....] i odmowie ustalenia warunków zabudowy dla tej inwestycji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w wyniku rozparzenia odwołania pełnomocnika M. B. zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2014 r. na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], i przekazało sprawę do pontonowego rozpatrzenia organ. W uzasadnieniu wskazał organ odwoławczy, iż w spornej sprawie organ I instancji wydał postanowienie z dnia [...] grudnia 2012 r. o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. o warunkach zabudowy.
Jednak ani z jego treści, ani z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy nadal nie wynika, czy zostały przesłanki warunkujące skuteczne wznowienie postępowania. Następnie organ ten wydał postanowienie w dniu [...] lipca 2014 r. "o zmianie postanowienia nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r." w sytuacji, gdy postanowienia z dnia [...] grudnia 2012 r. nie było już w obrocie prawnym, gdyż zostało ono uchylone na skutek decyzji Kolegium z dnia [...] czerwca 2014 r. (str. 5 decyzji), w której organ wyższego stopnia wyraźnie wskazał że z powodu wadliwości tego orzeczenia uchyla je w całości. W sytuacji braku zatem tego postanowienia, brak było możliwości dokonania jego zmiany - postanowienie z dnia [...] lipca 2014 r. zostało dotknięte wadą z art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., co w przypadku jego uprawomocnienia groziłoby koniecznością stwierdzenia jego nieważności. Już tylko ta okoliczność skutkuje koniecznością uchylenia w całości postanowienia z dnia [...] lipca 2014 r. Kolegium wskazało, iż z treści postanowienia wynika, że postępowanie w sprawie wznowienia zostało wszczęte z wniosku K. J. z dnia [...] października 2012 r. Organ zbadał, czy wwnioskodawcy przysługiwał status strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją o warunkach zabudowy i pozytywnie zweryfikował tę okoliczność.
Organ jednak nie dokonał analizy czy działka wwnioskodawcy nr [...] znajduje się w zasięgu oddziaływania planowanej inwestycji, a z wniosku o wydanie decyzji (z części graficznej) nie wynika jaki będzie obszar oddziaływania inwestycji (brak oznaczenia na mapie). Jeżeli chodzi o drugą przesłankę warunkującą wznowienie, a więc zachowanie terminów wynikających z art. 148 § 1 i 2 Kpa, to organ nie dokonał właściwych ustaleń w tym zakresie. W postanowieniu o wznowieniu z dnia [...] lipca 2014 r. organ I instancji wskazał, że wniosek o wznowienie został wniesiony w dniu [...] października 2014 r. przez K. J., co nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym w sprawie.
Natomiast akta sprawy w ogóle nie zawierają takiego wniosku datowanego na [...] października 2012 r. A zatem brak było możliwości zweryfikowania tej okoliczności przez organ odwoławczy. W pierwszej zatem kolejności Wójt zobowiązany był uzupełnić materiał dowodowy o wniosek z [...].10.2012 r. na który się powoływał już w poprzednim postanowieniu oraz w treści poprzednich decyzji. Kolegium wyjaśniło, że w sytuacji, gdyby okazało się, że wniosek ten został w dniu [...].10.2012 r. złożony ustnie przez p. J., to organ winien przedłożyć pisemny protokół z tej czynności, spełniający wszystkie wymogi formalne wynikające z art. 68 K.p.a. Po treści bowiem art. 67 § 1 i 2 pkt 1 K.p.a., organ administracji publicznej sporządza zwięzły protokół z każdej czynności postępowania, mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, chyba że czynność została w inny sposób utrwalona na piśmie. W szczególności sporządza się protokół z przyjęcia wniesionego ustnie podania.
Organ I instancji nie uzupełnił akt sprawy ani o pisemny wniosek K. J. z dnia [...].10.2012, ani protokołu potwierdzającego ustane wniesienie takiego wniosku w tym dniu, który to protokół spełniałby wymogi ustawowe. Akta sprawy zawierają jedynie notatkę służbową z dnia [...] czerwca 2014 r. z której nie wynika kiedy wniosek o wznowienie został złożony, a jedynie wynika, że wwnioskodawca dowiedział się o wydanej decyzji o warunkach zabudowy w dniu [...] października 2012 r. [...]). Okoliczność kiedy wnioskodawca dowiedział się o wydanej decyzji, ma zasadnicze znaczenia dla spornej sprawy i tym samym powinna zostać potwierdzona środkami dowodowymi, zaś notatka z dnia [...] czerwca 2014 r. nie może stanowić takiego dowodu. Takim dowodem jest jedynie pisemne oświadczenie K. J. z dnia [...] lipca 2014 r., że o decyzji dowiedział się w dniu [...] października 2012 r. ok. godz. 21.00 od M. B.. Jednak organ I instancji w ogóle nie poczynił żadnych wyjaśnień i ustaleń odnośnie daty złożenia wniosku o wznowienie, kolejny raz przyjmując, że był to dzień [...] października 2012 r. W takiej sytuacji, Kolegium podtrzymało swoje stanowisko - zawarte już w poprzedniej decyzji - iż wniosek o wznowienie z dnia [...] października 2012 r. nie istnieje.
Uznanie przez Wójta Gminy [...] pisma K. J. z [...].10.2012 r. za wniosek o wznowienie jest działaniem wadliwym, gdyż pismo to nie zawiera wprost (ani w tytule, ani w treści) żądania wznowienia postępowania. W piśmie tym, K. J. zgłosił jedynie sprzeciw odnośnie inwestycji oraz wskazał, że nie udostępniono mu żadnych dokumentów dotyczących inwestycji. Zatem, kwalifikacja tego podania jako wniosku o wznowienie przez Wójta Gminy [...] jest dowolna i uznaniowa. Dopiero bowiem na skutek pisemnego wezwania z dnia [...].10.2013 r. organu I instancji, K. i A. J. w piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. informują, że składają wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...] sierpnia 2012 r. Jednocześnie nie potwierdzili wprost w tym piśmie, że ich wcześniejszy wniosek z dnia [...].10.2012 r. stanowił wniosek o wznowienie postępowania. Wskazywałoby to na okoliczność, iż dopiero z chwilą wniesienia oświadczenia w dniu [...] listopada 2013 r. wniesiony został taki wniosek o wznowienie. Jednocześnie, z treści tego pisma wynika, że o decyzji z dnia [...].08.2012 r. dowiedzieli się w dniu [...] października 2012 r.
Wobec tego organ I instancji winien dokonać precyzyjnego zbadania zachowania terminu o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu). W świetle art. 148 § 2 K.p.a., termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.
A zatem, organ winien porównać datę wniesienia wniosku o wznowienie ([...] listopada 2013 r.) z datą powzięcia wiadomości o wydanej decyzji, tj. [...] października 2012 r. Dopiero udokumentowanie i udowodnienie zachowania tego terminu pozwoli stwierdzić skuteczne wszczęcie postępowania wznowieniowego. Przy porównaniu tych dat nie budzi wątpliwości, że miesięczny termin o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. został przekroczony, a organ właściwy w sprawie wznowienia winien wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną w trybie art. 149 § 3 k.p.a. Kolegium wskazało, iż jeżeli chodzi o trzecią przesłankę skutecznego wznowienia, tj. zbadanie, czy wskazane w podaniu przyczyny wznowienia mieszczą się w kategorii przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. i art. 145a k.p.a., to można uznać, iż ta przesłanka została spełniona - wprawdzie wnioskodawca nie wskazał jej wprost, jednak z treści z wniosku wynika, że został on pozbawiony udziału w sprawie.
Kolegium stwierdziło, iż z powyższego wynika, że organ I instancji wydał postanowienie o wznowieniu postępowania z naruszeniem art. 149 § 1 k.p.a. Konsekwencją powyższego jest konieczność uchylenia w całości postanowienia z dnia [...] lipca 2014 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia sprawy w tym zakresie. Na postanowienie o wznowieniu zażalenie nie przysługuje, jednak można je zaskarżyć w odwołaniu od decyzji. W odwołaniu M. B. kwestionuje również wszczęcie postępowania nadzwyczajnego. Organ II instancji uchylając w całości zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2014 r. i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] lipca 2014 r. orzeka w ramach art. 138 K.p.a. co oznacza konieczność wydania decyzji administracyjnej. W sytuacji, gdy uchylenie w całości decyzji jest uzasadnione prawnie, to wskazać należy, że umorzenie postępowania pierwszej instancji w zakresie wznowienia nie jest możliwym, w sytuacji gdy brak jest bezprzedmiotowości sprawy.
Wniosek z dnia [...] listopada 2013 r, pochodzi od K. J. i winien być rozpoznany przez organ właściwy do wznowienia w trybie art. 149 § 3 K.p.a. a więc w drodze postanowienia. Ponieważ w wyniku uzupełnienia postępowania dowodowego okazało się, że brak jest wniosku o wznowienie z dnia [...].10.2012 r. (a jest z dnia [...].11.2013 r.) a więc nie została spełniona przesłanka skutecznego wszczęcia postępowania nadzwyczajnego, tj. złożenia wniosku o wznowienie w ustawowo zachowanym terminie, to zachodzą podstawy do odmowy wznowienia. Kolegium uznało, że rację ma strona skarżąca, iż organ I instancji dopuścił się naruszenia wszelkich norm proceduralnych, w tym zasad postępowania administracyjnego. Kolegium wskazuje, że rozpoznawanie wszelkich zarzutów merytorycznych, zawartych w odwołaniu odnośnie przeprowadzonego postępowania, a dotyczących prawidłowości sporządzonej analizy, ustalenia zasadności wszczęcia postępowania, czy błędów uzasadnienia decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. jest bezprzedmiotowe, w sytuacji, gdy prowadzenie nowego postępowania w sprawie zakończonej już decyzją [...] listopada 2013 r. było pozbawione jakichkolwiek podstaw prawnych, w sytuacji gdy nie wiadomym pozostaje czy samo wznowienie postępowania było uzasadnione prawnie.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła M. B. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając jej naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 kpa, art. 138 § 2 k.p.a., art. 145 § 1 pkt 4 w zw. z art. 147 kpa skutkujące przyjęcie, że brak wniosku uprawnionej osoby do wznowienia postępowania nie stanowi wystarczającej przesłanka do stwierdzenia jego bezprzedmiotowości co powinno skutkować umorzeniem postępowania I instancji; art. 149 § 1 k.p.a. poprzez wskazanie, że postanowieniem organu I instancji o wznowieniu postepowania zostało wydane z naruszeniem tego przepisu, czego konsekwencją jest konieczność uchylenia w całości postanowienia z dnia [...] lipca 2014 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia w tym zakresie; art. 140 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego jednoznacznie wskazującego zakres sprawy, który ma istotny wpływ na jej rozstrzygniecie, stanowiący podstawę przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wojewódzkie sądy administracyjne sprawują w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), zgodnie z którym Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć należy, że tryb wznowienia postępowania regulują przepisy art. 145 - 152 k.p.a. Instytucja wznowienia postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego.
Tryb wznowienia postępowania regulują przepisy art. 145 - 152 k.p.a. Stosownie do art. 145 § 1 k.p.a. postępowanie wznawia się w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, jeśli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa, 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27, 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję, 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu, 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2), 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
Zgodnie z art. 145a § 1 k.p.a można zadać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. Stosownie do art. 145b § 1 k.p.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy zostało wydane orzeczenie sądu stwierdzające naruszenie zasady równego traktowania, zgodnie z ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania (Dz. U. Nr 254, poz. 1700), jeżeli naruszenie tej zasady miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Jak stanowi art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony.
Z treści zdania drugiego tego przepisu jasno wynika, że wznowienie postepowania z przyczyny wskazanej w art. 145 § 1 pkt 4, art. 145a § 1 i art. 145b k.p.a. może nastąpić li tylko na wniosek strony. Oznacza to zatem, że niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania wznowieniowego przez organ z urzędu na podstawie tychże przesłanek. Odnosząc powyższe stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie niedopuszczalne było wszczęcie przez Wójta Gminy [...] postępowania wznowieniowego z urzędu na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. Do organu nie wpłynął bowiem żaden formalny wniosek oparty na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. Wprawdzie w uzasadnieniu tego postanowienia podano, że w dniu [...] października 2012 r. zgłosił się K. J., oświadczając, że nie otrzymał zawiadomienia jako strona postępowania i nie zgadza się z warunkami zabudowy, to jednak do dnia wydania tego postanowienia nie złożył formalnego wniosku o wznowienie postępowania z przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Z tego też powodu nie mogło dojść do skutecznego wznowienia postępowania, tym samym należało uznać, że postanowienie z dnia [..] grudnia 2012 r. Wójta Gminy [...] zostało wydane z rażącym naruszeniem art. 147 k.p.a., dlatego też podlegało stwierdzeniu nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W tej sytuacji należało też uznać, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] sierpnia 2014 r. jako że została wydana na podstawie art. 145 1 pkt 4 k.p.a., art. 150 § 1 i art. 151 § 1 pkt 2 jest dotknięta kwalifikowaną wadą prawną w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., stąd też podlegała stwierdzeniu nieważności.
Natomiast zaskarżona decyzja w ocenie Sądu w sposób rażący narusza art.138 § 2 k.p.a., gdyż w warunkach niniejszej sprawy, Kolegium prawidłowo powinno w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylić decyzję organu I instancji i umorzyć postępowanie pierwszej instancji w całości, jak również uchylić postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. jak i zmieniające je postanowienie z dnia [...] lipca 2014 r., co powinno prawidłowo znaleźć wyraz w sentencji decyzji a nie w jej uzasadnieniu. Sąd stwierdził też nieważność postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2014 r. o zmianie postanowienia własnego z dnia [...] grudnia 2012 r., gdyż zostało wydane bez podstawy prawnej w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 1 kpa. Zgodnie art. 125 k.p.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie, oraz do postanowień określonych w art. 134 - również art. 145-152 oraz art. 156-159, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 151 § 1 i art. 158 § 1, wydaje się postanowienie.
Żaden z wymienionych przepisów w tym artykule nie daje podstawy do zmiany postanowienia o wznowieniu postępowania, na które to postanowienie nie przysługuje środek zaskarżenia. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2, art. 135, art. 152 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a