Uzasadnienie
R. J. (dalej "skarżący") po doręczeniu mu wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący jest osobą samotną, jest właścicielem domu (zbudowanego ok. 1932 r.), posiada ok. 7,8 ha nieużytków. Podniósł, że nie ma dochodów, w utrzymaniu pomaga mu córka oraz przyjaciółka.
Ponadto w piśmie z dnia 8 lutego 2015br., stanowiącym uzupełnienie wniosku, skarżący podniósł, że źródło jego utrzymania stanowi praca dorywcza w lesie. Z tego tytułu uzyskuje nieregularne dochody (jednego miesiąca może to być kwota 250 zł, innego 600 zł, zdarzają się także miesiące bez dochodów). W październiku 2010 r. skarżący otrzymał 468 zł za dostarczone odpady metalowe w punkcie skupu złomu. Pomoc córki i przyjaciółki jest okazjonalna i polega przede wszystkim na zakupie dla skarżącego żywności lub opłaceniu rachunków.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy.
W niniejszej sprawie uznano, że opisana przez skarżącego sytuacja majątkowa i życiowa uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący utrzymuje się z prac dorywczych, dochód z tego tytułu jest nieregularny i na tyle niski, że w utrzymaniu pomagają mu osoby trzecie (np. kupując żywność dla skarżącego). W tej sytuacji uznano, że poniesienie przez skarżącego kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, przekracza jego możliwości finansowe.
Z tych względów uznano, że skarżący spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.