Uzasadnienie
W piśmie z dnia 6 września 2012 r. W. S., reprezentowany przez radcę prawnego, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2012 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r. orzekającej o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ponieważ została złożona z uchybieniem ustawowego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, bowiem została wniesiona z uchybieniem terminu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2012 r. doręczono skarżącemu w dniu 7 maja 2012 r. W dniu 13 lipca 2012 r. skarżący upoważnił radcę prawnego do działania w jego imieniu. Ustanowiony radca prawny w piśmie z dnia 30 lipca 2012 r. wezwał organ do wydania decyzji, ponieważ w jego ocenie doręczone pismo z dnia 6 kwietnia 2012 r. nie mogło zostać uznane za decyzję administracyjną, bowiem skarżącemu doręczono jedynie dwie strony pisma zatytułowanego decyzja, bez podpisu osoby sporządzającej to pismo oraz bez pouczenia o przysługujących środkach odwoławczych. W dniu 17 sierpnia 2012 r. pełnomocnik odebrał decyzję z dnia [...] kwietnia 2012 r.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że nie ma obecnie możliwości podjęcia jakichkolwiek działań zmierzających do weryfikacji twierdzeń skarżącego.
W ocenie Sądu nie można uznać, że kolejne doręczenie decyzji w dniu 17 sierpnia 2012 r. spowodowało rozpoczęcie nowego terminu na wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W niniejszej sprawie ustanowienie pełnomocnika nastąpiło już po zakończeniu postępowania administracyjnego, zatem organ w sposób prawidłowy doręczał wszelką korespondencję bezpośrednio W. S. Skoro skarżący otrzymał w dniu 7 maja 2012 r. zaskarżoną decyzję, a jak twierdzi, nie zawierała ona wszystkich elementów powinien niezwłocznie podjąć kroki do uzupełnienia przez organ jej braków, zwłaszcza, że jak wynika z akt sprawy, był już kilkukrotnie stroną postępowania administracyjnego i doręczano mu inne decyzje. Potrafił zatem ocenić, czy brak jest jakiekolwiek elementu.
Ponadto z akt sprawy wynika, że w dniu 23 sierpnia 2011 r. skarżący złożył oświadczenie, że język polski jest dla niego zrozumiały (k.135), ponadto był studentem i słuchaczem polskich szkół, co w pełni pozwala na przyjęcie, że posługuje się językiem polskim.
W związku z zarządzeniem Sędziego wezwano w piśmie z dnia 4 grudnia 2012 r. pełnomocnika skarżącego do nadesłania potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii decyzji doręczonej skarżącemu w dniu 7 maja 2012 r.
W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik nadesłała pierwszą i drugą stronę zaskarżonej decyzji, potwierdzonej za zgodność z oryginałem. Jednak zdanie Sądu nie można przyjąć, że jest do kopia egzemplarza decyzji, którą w dniu 7 maja 2012 r. doręczono skarżącemu. W ocenie Sądu jest to kopia decyzji, którą doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 sierpnia 2012 r., bowiem znajduje się na jej wzmianka "za zgodność z oryginałem" z datą [...].08.2012 r. Data ta nie mogła znajdować się na decyzji doręczonej skarżącemu w dniu 7 maja 2012 r.
Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego rozpoczął bieg w dniu 7 maja 2012 r., wobec tego skargę wniesioną w dniu 12 września 2012 r. (data stempla pocztowego) należy uznać za wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.