Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 lutego 2013 r. (IV SA/Wa 2525/12) uchylił – zaskarżone przez J. R. – postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] sierpnia 2012 r. (nr [...]) i poprzedzające je postanowienie tego organu z [...] września 2912 r. (nr [...]).
Pismem z dnia 8 maja 2013 r. skarżący złożył wniosek o sprostowanie uzasadnienia powyższego wyroku. Wskazał, że Sąd bezpodstawnie przypisał mu wypowiedź, która – zgodnie z twierdzeniem skarżącego, jest autorstwa Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, a nie skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) sprostowanie wyroku (z urzędu lub na wniosek strony) ma na celu usunięcie niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, jakie mogą pojawić się w orzeczeniu. Powołane wyżej nieprawidłowości muszą mieć jednak charakter oczywisty, tj. niebudzący jakichkolwiek wątpliwości. Nie podlega również sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2010 r., I OZ 490/10, publ. na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sprostowanie wyroku nie może zatem prowadzić do merytorycznej zmiany orzeczenia. W takim przypadku następowałaby bowiem niedozwolona ingerencja w treść rozstrzygnięcia poprzez zastosowanie procedury rektyfikacyjnej. W ocenie Sądu, niezależnie od jeszcze innych argumentów, w niniejszej sprawie sprostowanie wyroku miałoby właśnie taki skutek.
W niniejszej sprawie J. R. domaga się sprostowania uzasadnienia wyroku Sądu przez zmianę fragmentu uzasadnienia w którym bezpodstawnie przypisano mu twierdzenie na temat [...]. Tymczasem, tego rodzaju zastrzeżenia co do uzasadnienia wyroku nie mogą być uwzględnione w drodze instytucji sprostowania wyroku, określonej w art. 156 § 1 p.p.s.a. Zmiany w treści uzasadnienia wyroku, których domaga się skarżący, nie stanowiłyby w istocie sprostowania oczywistej omyłki, ale dotyczyłyby merytorycznej treści wyroku, co należy uznać za niedopuszczalne. Zastrzeżenia w tym zakresie mogą być bowiem poddane kontroli sądowej jedynie przez złożenie środka odwoławczego, tj. skargi kasacyjnej.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.