Uzasadnienie
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy złożył E. W. Skarżący został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 300 zł. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 6 listopada 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisu określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 tego rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego wynosi 500 zł.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu w wyznaczonym wezwaniem terminie, podlega odrzuceniu. Ponieważ skarżący uiścił kwotę 200 złotych na poczet wpisu sądowego, został on wezwany do uzupełnienia wpisu o kwotę 300 złotych. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia wpisu przez skarżącego upłynął w dniu 13 listopada 2013 r. Skarżący w piśmie z dnia 13 listopada 2013 r. cofnął skargę i zwrócił się o zwrot wpłaconej kwoty 200 złotych. Należy jednak zauważyć, że postępowanie nie może zostać umorzone w związku z cofnięciem skargi na podstawie art. 60 p.p.s.a. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OSK 928/12). W związku z tym skargę E. W. należało odrzucić ze względu na brak spełnienia wymogów dotyczących opłat sądowych.
O zwrocie kwoty 200 złotych orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.