Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem dnia [...] października 2007 r. Nr [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] lipca 2007 r. o odmowie uzgodnienia warunków zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie konstrukcji reklamowej dwutablicowej podświetlanej na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości D. przy autostradzie [...].
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stwierdzono, iż z przedstawionych dokumentów wynika, że projektowana konstrukcja reklamowa ma być umieszczona w odległości 42 metrów od krawędzi jezdni, co jest niezgodne z Ip. 1 tabeli zawartej w art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115, ze zm.), który to przepis nie przewiduje żadnych wyjątków. Również według pkt Vll.4 załącznika II do umowy europejskiej o głównych drogach ruchu międzynarodowego (AGR) sporządzonej w Genewie dnia 15 listopada 1975 r., ratyfikowanej przez Polskę w dniu 14 września 1984 r. (Dz. U. z 1985 r. Nr 10, poz. 35, ze zm.), zakazuje się umieszczania reklam przy drogach międzynarodowych, do których zalicza się autostradę [...].
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powołane postanowienie z dnia [...] października 2007 r., "F." sp. z o.o. z siedzibą w W. zarzuciła brak wykazania, aby projektowana konstrukcja reklamowa miała być umieszczona w odległości 42 metrów od krawędzi jezdni. Nie stanowi tego w szczególności ogólne stwierdzenie organu orzekającego, jakoby okoliczność ta wynikała z przedstawionych dokumentów. Stwierdzenie to nie spełnia wymogu uzasadnienia określonego w art. 107 §2 kpa (powinno być art. 107 §3 kpa), przez co skarżąca nie jest w stanie odnieść się do tego twierdzenia, bo nie wie, jaki konkretnie dokument organ orzekający miał na myśli. Według wiedzy skarżącej i zgromadzonych dokumentów, projektowana konstrukcja reklamowa spełnia wszystkie wymagania określone w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. W skardze odniesiono się także do kwestii dotyczącej oświetlenia projektowanej konstrukcji reklamowej.
W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej oddalenie wskazując, iż projekt decyzji o warunkach zabudowy, będący przedmiotem zaskarżonego postanowienia o odmowie uzgodnienia tego projektu, nie zawiera wprost informacji, w jakiej odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni autostrady będzie umieszczona projektowana konstrukcja reklamowa. W pkt 4 projektu decyzji wskazano jednak, iż linie rozgraniczające inwestycji oraz inne ustalenia określono na załączniku graficznym, stanowiącym integralną część projektowanej decyzji. Załącznikiem jest kopia mapy sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:1000, z której wynika, iż najdalej wysunięty punkt konstrukcji reklamowej zlokalizowany zostanie w odległości 25,5 metra
Sygn. akt IV SA/Wa 2530/07 od granicy pasa drogowego, zaś od zewnętrznej krawędzi jezdni autostrady w odległości 42 metrów. Użyty w zaskarżonym postanowieniu zwrot "z przedstawionych dokumentów" oznacza projekt decyzji o warunkach zabudowy i załącznik mapowy, ponieważ tylko te dokumenty zostały przedstawione do uzgodnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Zaskarżone postanowienie z dnia [...] października 2007 r. wydane zostało w warunkach określonych art. 53 ust. 4 pkt 9 w zw. z art. 64 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.), według którego, projekt decyzji o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z właściwym zarządcą drogi w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego. Z art. 53 ust. 5 wynika przy tym, że uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 kpa.
Przedmiotem uzgodnienia jest zatem projekt decyzji o warunkach zabudowy, a w szczególności projektowane w niej ustalenia, które zarządca drogi zobowiązany jest -jako organ uzgadniający - ocenić przez pryzmat regulacji prawnych dotyczących utrzymania i ochrony drogi, do której przylega teren objęty projektem decyzji o warunkach zabudowy.
W zaskarżonym postanowieniu prawidłowo organ orzekający ocenił, iż usytuowanie projektowanej inwestycji zamierzone zostało w mniejszej odległości od krawędzi jezdni autostrady [...], niż odległość dopuszczona prawem określonym w tabeli zawartej w art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
W sprawie nie jest sporne, iż projektowana inwestycja znajduje się w terenie niezabudowanym przylegającym do pasa drogowego autostrady [...], co oznacza, iż według Ip. 1 kolumna 4 tabeli zawartej w art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, projektowany obiekt powinien być usytuowany od zewnętrznej krawędzi jezdni autostrady [...] w odległości co najmniej 50 metrów. Tymczasem, organ orzekający ustalił, iż projektowany w rozpatrywanej sprawie obiekt reklamowy ma być umieszczony w odległości 42 metrów od krawędzi jezdni autostrady [...]. Ustalenia tego organ orzekający dokonał na podstawie graficznego załącznika do projektu decyzji o warunkach zabudowy, którym jest kopia mapy sytuacyjno-wysokościowej o stwierdzonej na tym załączniku skali 1:1000, wymaganej art. 52 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 64 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pomimo więc, iż w treści zaskarżonego postanowienia z dnia [...] października 2007 r. organ orzekający nie wskazał, na podstawie jakiego dokumentu dokonał ustalenia omawianej odległości projektowanej inwestycji od krawędzi jezdni autostrady [...], to jednak ustalenie to znajduje podstawę w aktach sprawy, w postaci wskazanego załącznika graficznego, którego skala, spełniająca wymóg z art. 52 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 64 ustawy o
Sygn. akt IV SA/Wa 2530/07 planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, pozwala na jednoznaczne określenie tej odległości. W tym bowiem celu ustawodawca wymaga sporządzenia załącznika graficznego w stosownej skali, aby zawarte w nim ustalenia mogły odwzorowywać stosowne parametry, w tym odległości, dopuszczone do realizacji w terenie decyzją o warunkach zabudowy.
Należy podkreślić, iż omawiany załącznik graficzny przedłożony został przez skarżącego do wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, co potwierdził Wójt Gminy W. w piśmie z dnia [...] lipca 2007 r., przy którym załącznik ten przesłany został do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Nie może zatem budzić wątpliwości, na podstawie jakich dokumentów organ ten ustalił odległość projektowanej inwestycji od krawędzi jezdni autostrady [...], skoro z akt wynika, iż do uzgodnienia przedłożono temu organowi jedynie projekt decyzji o warunkach zabudowy i omawiany załącznik graficzny.
W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie, wbrew zarzutom skargi, nie narusza art. 107 §3 kpa, ponieważ w wystarczający sposób wskazuje na źródło - jako przedstawione dokumenty, możliwe do jednoznacznego zidentyfikowania w aktach sprawy - ustaleń faktycznych, które w zestawieniu z normatywną treścią tabeli zawartej w art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, legły u podstaw odmowy uzgodnienia projektowanej decyzji o warunkach zabudowy.
Dla oceny zaskarżonego postanowienia nie ma natomiast znaczenia, wskazana w nim Umowa o głównych drogach ruchu międzynarodowego (AGR) sporządzona w Genewie dnia 15 listopada 1975 r. i ratyfikowana przez Polskę w dniu 14 września 1984 r. (Dz. U. z 1985 r. Nr 10, poz. 35, ze zm.), ponieważ organ orzekający w żaden sposób nie wyjaśnił, jakie ma znaczenie dla rozpatrywanej sprawy, cytowane z tej umowy pojęcie zakazu umieszczania reklam przy drogach międzynarodowych. W szczególności, organ orzekający nie wykazał, z czego wynika, iż odległości ustalone na podstawie graficznego załącznika do uzgadnianego projektu decyzji o warunkach zabudowy, nie spełniają wymogu zawartego w powołanej umowie pojęcia "przy drogach".
O ile zatem organ orzekający, w niewystarczający sposób wykazał zastosowanie w rozpatrywanej sprawie powołanej umowy sporządzonej w Genewie dnia 15 listopada 1975 r., to jednak powołanie w zaskarżonym postanowieniu regulacji ustawy o drogach publicznych jest wystarczające do uznania tego postanowienia za nienaruszające obowiązującego prawa.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł, jak w sentencji.